UPDATE – Απρίλιος 2020 μ.κ.κ (μετά καραντίνας κορωνοϊού)

Αγαπημένη/ αγαπημένε!

Σε περίπτωση που με αναζητάς (στη Σαλονίκη ξημερώματα), έχω να σου πω ότι ζω και … πριγκιπεύω, απλώς δεν προφτάνω να ανεβάζω εδώ άρθρα όπως παλαιότερα…  😢

Όμως αν θες ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να παίρνεις τη δόση σου από πριγκιπικές σκέψεις, τα ¨δίνω»  όλα κάθε Πέμπτη στο newsletter μου!

Γράψου εδώ για να μη χαθούμε!

Και ποιός ξέρει, ίσως ξανα ανεβάσω και κάτι εδώ εν καιρώ, εν ευθέτω χρόνω, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος, ουκ εν τω πολλώ το ευ, μη μου τους κύκλους τάραττε κοκ… 😇

 

Το χρονικό ενός αποθηλασμού που …χρόνισε!

Το χρονικό ενός αποθηλασμού που… χρόνισε!

Λοιπόν ο σοφός λαός εμίλησε, και στο poll που ανάρτησα στο facebook την περασμένη εβδομάδα, ψήφισε ξεκάθαρα να μιλήσω για τον αποθηλασμό. 🙌

(δε σχολιάζω το γεγονός ότι οι περισσότεροι που ψήφισαν την υπερμετρωπία, δεν κατάλαβαν οτι εννοούσα για το θέμα οράσεως του γιου μου- πράγμα που μου δείχνει ότι δε διαβάζουν και τοοοοόσοι πολλοί το newsletter μου , και κάτι πρέπει να κάνουμε γι’αυτό φίλη-, αλλά χάρηκαν γιατί νόμιζαν ότι ήθελα να γράψω για τα χάλια τους.. Δηλαδή τις πρεσβυωπίες και τους καταρράκτες 😅. Καθίστε καλά βρε, εγώ είμαι ακόμη αητός 👀- χωρίς φτερα, αλλά δεν έχει σημασία.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το χρονικό ενός αποθηλασμού που …χρόνισε!»

Βάζοντας το 2,5 χρονών παιδί μου για ύπνο 🙄😴

Τα Χριστούγεννα ο άντρας μου μου πήρε δώρο μια action camera!

Διαισθανόταν ο άθρωπος πόσο μεγάλο αστέρι του γιουτουμπ θα γινόμανε 🙄 και  είπε να επενδύσει πάνω μου, για μια ακόμη φορά στη ζωή του! 😏

Βέβαια, η action camera είναι για όσους αθλούνται ή κάνουν extreme sports…🤔

Κι εγώ δεν κάνω ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Οπότε κάπως κι εγώ κόμπλαρα. Που να τη χρησιμοποιήσω;;;

Και τότε μου ήρθε η ιδέα: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάζοντας το 2,5 χρονών παιδί μου για ύπνο 🙄😴»

Το Χαμόγελο και η Ευθύνη της Μαμάς – Μέρος Γ’

Και με τον τίτλο αυτό, δεν εννοώ επουδενί φίλη μου ότι η ευθύνη και το καθήκον της μαμάς είναι «το χαμόγελο», έτσι απλά.

Το να θεωρεί μια μαμά καθήκον της να είναι πάντα γελαστή και χαρούμενη, είναι μια μεγάλη παγίδα ματαίωσης, και αφορμή για έναν φαύλο κύκλο άδικων ενοχών.
Yuris Alhumaydy

Δεν μπορώ τους ψυχαναγκασμούς και την καταπίεση και το ξέρεις. Τσιτάτα όπως «δες τα όλα θετικά», «η ζωή είναι ωραία», «η ευτυχία είναι επιλογή» ανέκαθεν μου ύψωναν αντιστάσεις και ξυπνούσαν τον μπαρμπά Θωμά μέσα μου! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το Χαμόγελο και η Ευθύνη της Μαμάς – Μέρος Γ’»

Αυτή η μαμά του πάρτι….

Διακόπτω τη ροή του άστατου, ούτως ή άλλως, προγράμματός μου, για να σου αναμεταδώσω μια πρόσφατη, «καταπληκτική» εμπειρία που ήθελα να τη μεταφέρω φρέσκια φρέσκια και αυτούσια, δίχως να χάσει ίχνος από τη «μαγεία» της…

Πρόκειται για μια μαμά που πήγε σε ένα πάρτι και όλα κύλησαν πανέμορφα🙄.

Ελπίζω να τα καταφέρω. 🙄

(Το Γ’ Μέρος αυτού και αυτού, άααααλλη φορα!)

Αυτή η μαμά του πάρτι 🙅‍♀️

Όχι αυτή η μαμά. Αυτή πάει σε πάρτυ ενηλίκων. Μια χαρά είναι αυτή. Για την άλλη λέω 🙄

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αυτή η μαμά του πάρτι….»

Το χαμόγελο της Μαμάς – Μέρος Β’

Γι’ αλλού, γι’ αλλού ξεκίνησα…

Σήμερα είχα σκόπο να περάσω με φόρα στο Μέρος Β’ του post της περασμένης εβδομάδας περί «χαμόγελου της μαμάς», μετά και το τελευταίο newsletter περί “φυλακών του μυαλού μας”.

Κι όταν λέω με φόρα, εννοώ με ύφος έτσι ενθουσιώδες και εμψυχωτικό: “εμπρός κορίτσια, πάμε όλες μαζί! Πάμε να βγούμε από τις φυλακές! Πάμε να αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας και των παιδιών μας! Εμπρός μάρς! Εν δυο, εν δυο”.📣🎊🎉

Και μετά είδα αυτή την ταινία…. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το χαμόγελο της Μαμάς – Μέρος Β’»

80 λίτρα λάδι και το Χαμόγελο της Μαμάς

Αν είσαι γραμμένος στο newsletter έχεις πάρει μια «μυρωδιά» για το τι θα γράψει σήμερα το μηχανάκι. Τραγικούλι συμβάν, χαμόγελο μαμάς, στιγμή επιφοίτησης κτλ.

Αν όχι, μην ανησυχείς. Θα σε πάω καρέ καρέ. 3 παράλληλες, αλληλένδετες «Χριστουγεννιάτικες» ιστορίες, που ενώνονται σε μια.

Σκηνή Πρώτη: Αθήνα, Κέντρο. 

Συνεχίστε την ανάγνωση του «80 λίτρα λάδι και το Χαμόγελο της Μαμάς»

Άγιος Βαλεντίνος: Love and Married Edition 🙄

Κι εκεί που νόμιζα ότι είχα τελειώσει με το θέμα «Γάμος», «Κρίση», «Αγάπη» και όλα τα σχετικά, έρχεται μια αθώα, τρυφερή ανάρτηση από τη μικρή, γλυκιά, ανυποψίαστη Άλκηστη, περί Αγίου Βαλεντίνου, και ξυπνάει μέσα μου το τρολ.

Θέλοντας λοιπόν να συμμετάσχω κι εγώ στο challenge του Little Hope Flags για τον Μήνα Αγάπης, δίνω τον δικό μου ορισμό του «τι είναι Αγάπη». 🙄

«Τι είναι Αγάπη» μετά τα παιδιά, για την ακρίβεια. Με απτά παραδείγματα, όχι αερολογίες. Και  όχι με ένα, ούτε με δύο, αλλά με 10 ολόκληρα καθημερινά παραδείγματα! 🤷‍♀️ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγιος Βαλεντίνος: Love and Married Edition 🙄»

Ο γάμος σου θα περάσει κρίση: Μέρος Β’ (Να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται…)

Το ότι ο γάμος μάλλον θα περάσει κρίση με τον ερχομό των παιδιών, νομίζω το αναλύσαμε αρκετά.

Με τις υποχρεώσεις να τριπλασιάζονται, τον κοινό μας χρόνο να συρρικνώνεται, τον προσωπικό χρόνο να εκμηδενίζεται, την κούραση να κορυφώνεται… ΠΩΣ να ΜΗΝ περάσει κρίση;;; Νομίζω ΑΥΤΟ είναι το ερώτημα.

Ο γάμος για να δουλέψει θέλει καθημερινή δουλειά. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για τίποτα και για κανέναν. Και ο αγώνας είναι πρωτίστως για την προσωπική μας εξέλιξη και αυτοπραγμάτωση!
Photo by Shelby Deeter on Unsplash

Καταρχάς να το ξεκαθαρίσουμε: τα παιδιά ΔΕ ΦΤΑΙΝΕ!

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο γάμος σου θα περάσει κρίση: Μέρος Β’ (Να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται…)»