Το χρονικό ενός αποθηλασμού που …χρόνισε!

Το χρονικό ενός αποθηλασμού που… χρόνισε!

Λοιπόν ο σοφός λαός εμίλησε, και στο poll που ανάρτησα στο facebook την περασμένη εβδομάδα, ψήφισε ξεκάθαρα να μιλήσω για τον αποθηλασμό. 🙌

(δε σχολιάζω το γεγονός ότι οι περισσότεροι που ψήφισαν την υπερμετρωπία, δεν κατάλαβαν οτι εννοούσα για το θέμα οράσεως του γιου μου- πράγμα που μου δείχνει ότι δε διαβάζουν και τοοοοόσοι πολλοί το newsletter μου , και κάτι πρέπει να κάνουμε γι’αυτό φίλη-, αλλά χάρηκαν γιατί νόμιζαν ότι ήθελα να γράψω για τα χάλια τους.. Δηλαδή τις πρεσβυωπίες και τους καταρράκτες 😅. Καθίστε καλά βρε, εγώ είμαι ακόμη αητός 👀- χωρίς φτερα, αλλά δεν έχει σημασία.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το χρονικό ενός αποθηλασμού που …χρόνισε!»

Ψυχικός Πυρετός

[Ψυχικός] Πυρετός τα Σαββατόβραδα…λέγαν οι Bee-Geez…..Μα τώρα πια το Σάββατο, ανήκει στους γονείίιιιζ 🎵

Ο ψυχικός πυρετός είναι εξίσου υπαρκτός και σημαντικός με τον σωματικό πυρετό του παιδιού, και μας καλεί να σκύψουμε από πάνω του με την ίδια υπομονή και φροντίδα!
People photo created by yanalya – www.freepik.com

Μπουχαχαχα 🙄

Τι, όχι; Έλα, παραδέξου το.

Η διασκέδαση μας δεν σταματά πια, καμία μέρα ή ώρα. 

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ψυχικός Πυρετός»

Κράτα με σφιχτά! 🙏

Τα πρώτα χρόνια σε έχω ανάγκη μανούλα. Το ξέρω ότι φαίνονται κουραστικά και ατελειώτα αλλά άκου λίγο αυτά που έχω να σου πω...

Μαμά, κράτα με σφιχτά. Σ’ έχω ανάγκη! Κοντά!
Δες τα βλέφαρά μου. Γαλήνια. Σχεδόν χαμογελαστά.

Λίγο ακόμη. Σε παρακαλώ, κράτα με. Και θα δεις.
Πόσα χρόνια πιστεύεις θα κρατήσει αυτό; «Μου λείπει» στο τέλος θα πεις.

…Όταν θα ντύνομαι μόνη να πάω για ύπνο…Και ίσως φοράω και ακουστικά.
Ίσως την πόρτα μου πίσω να κλείνω, με λίγα νεύρα και λόγια πικρά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κράτα με σφιχτά! 🙏»

Βάζοντας το 2,5 χρονών παιδί μου για ύπνο 🙄😴

Τα Χριστούγεννα ο άντρας μου μου πήρε δώρο μια action camera!

Διαισθανόταν ο άθρωπος πόσο μεγάλο αστέρι του γιουτουμπ θα γινόμανε 🙄 και  είπε να επενδύσει πάνω μου, για μια ακόμη φορά στη ζωή του! 😏

Βέβαια, η action camera είναι για όσους αθλούνται ή κάνουν extreme sports…🤔

Κι εγώ δεν κάνω ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Οπότε κάπως κι εγώ κόμπλαρα. Που να τη χρησιμοποιήσω;;;

Και τότε μου ήρθε η ιδέα: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάζοντας το 2,5 χρονών παιδί μου για ύπνο 🙄😴»

Κάτι καλό έχεις κάνει!

Μην κάνεις το παιδί σου «τραμπούκο» για να επιβιώσει στον «άδικο», "σκληρό" κόσμο. Μην αφήσεις το σκοτάδι να νικήσει το φως σου. Με κάθε αφορμή, σε κάθε φευγαλέα στιγμή της μέρας, σε κάθε τρυφερή σκηνή που θα δεις να εκτυλίσσεται γύρω σου, σε κάθε φιλί και σε κάθε σπουδαία κουβέντα που θα σου πει το παιδί σου... Βρες το φως σου! Και μετά άστο να λάμψει. Δίχως φόβο ότι θα στο σβήσουν οι άλλοι. Άστο να λάμψει και να φωτίσει το παιδί σου.

…Εσύ μαμά* 

του ξανθομάλλη, γαλανομάτη πιτσιρικά, που τις προάλλες, λίγο πιο κάτω από το σχολείο, έσκυψε να σηκώσει τον πεσμένο από τον αέρα κάδο απορριμμάτων. Και μάζεψε και ό,τι σακούλα είχε ξεχυθεί στο δρόμο να την πετάξει πάλι μέσα!

Κάτι καλό έχεις κάνει! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κάτι καλό έχεις κάνει!»

Το Χαμόγελο και η Ευθύνη της Μαμάς – Μέρος Γ’

Και με τον τίτλο αυτό, δεν εννοώ επουδενί φίλη μου ότι η ευθύνη και το καθήκον της μαμάς είναι «το χαμόγελο», έτσι απλά.

Το να θεωρεί μια μαμά καθήκον της να είναι πάντα γελαστή και χαρούμενη, είναι μια μεγάλη παγίδα ματαίωσης, και αφορμή για έναν φαύλο κύκλο άδικων ενοχών.
Yuris Alhumaydy

Δεν μπορώ τους ψυχαναγκασμούς και την καταπίεση και το ξέρεις. Τσιτάτα όπως «δες τα όλα θετικά», «η ζωή είναι ωραία», «η ευτυχία είναι επιλογή» ανέκαθεν μου ύψωναν αντιστάσεις και ξυπνούσαν τον μπαρμπά Θωμά μέσα μου! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το Χαμόγελο και η Ευθύνη της Μαμάς – Μέρος Γ’»

Αυτή η μαμά του πάρτι….

Διακόπτω τη ροή του άστατου, ούτως ή άλλως, προγράμματός μου, για να σου αναμεταδώσω μια πρόσφατη, «καταπληκτική» εμπειρία που ήθελα να τη μεταφέρω φρέσκια φρέσκια και αυτούσια, δίχως να χάσει ίχνος από τη «μαγεία» της…

Πρόκειται για μια μαμά που πήγε σε ένα πάρτι και όλα κύλησαν πανέμορφα🙄.

Ελπίζω να τα καταφέρω. 🙄

(Το Γ’ Μέρος αυτού και αυτού, άααααλλη φορα!)

Αυτή η μαμά του πάρτι 🙅‍♀️

Όχι αυτή η μαμά. Αυτή πάει σε πάρτυ ενηλίκων. Μια χαρά είναι αυτή. Για την άλλη λέω 🙄

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αυτή η μαμά του πάρτι….»

Το χαμόγελο της Μαμάς – Μέρος Β’

Γι’ αλλού, γι’ αλλού ξεκίνησα…

Σήμερα είχα σκόπο να περάσω με φόρα στο Μέρος Β’ του post της περασμένης εβδομάδας περί «χαμόγελου της μαμάς», μετά και το τελευταίο newsletter περί “φυλακών του μυαλού μας”.

Κι όταν λέω με φόρα, εννοώ με ύφος έτσι ενθουσιώδες και εμψυχωτικό: “εμπρός κορίτσια, πάμε όλες μαζί! Πάμε να βγούμε από τις φυλακές! Πάμε να αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας και των παιδιών μας! Εμπρός μάρς! Εν δυο, εν δυο”.📣🎊🎉

Και μετά είδα αυτή την ταινία…. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το χαμόγελο της Μαμάς – Μέρος Β’»