Ήρθε η ώρα! – το βιβλίο μου 🙈

 

Όταν το 2018 πατούσα «δημοσίευση» για πρώτη φορά στο www.iprigipessa.com, ζούσα ως απόδημη Ελληνίδα μάνα στο Μαυροβούνιο. Θήλαζα ακόμη την τότε 1,5 ετών κόρη μου Έλενα, και ο γιος μου,o Ηλίας, πήγαινε νήπιο.

Μετρούσα πολλά χρόνια αυπνίας, και ακόμη περισσότερα διαρκούς πάλης για να βρω τις ισορροπίες μου ως μαμά, ως εργαζόμενη, ως σύντροφος, και ως γυναίκα.
Και να αποτινάξω παράλληλα ενοχές κι αισθήματα ανεπάρκειας.

Η απόφαση μας το 2015 να αφήσουμε πίσω τη ζωή όπως την ξέραμε και να μετακομίσουμε σε αυτή τη μικρή χώρα μου επέτρεψε μια πρωτόγνωρη διαδικασία επαναπροσδιορισμού προτεραιοτήτων και επανασύνδεσης με το εσωτερικό μου παιδί– αλλά και με τον Ηλία που δεν τον είχα χορτάσει ποτέ. (Καλά, την Έλενα, δεν το συζητώ τη χόρτασα ευτυχώς από το πρώτο λεπτό ☺️)

Μαζί με τα παιδιά μου όμως (και με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας) άρχισα να ανακαλύπτω και μια πιο αυθεντική έκδοση του ενήλικου εαυτού μου.

Ενός εαυτού που δε φοβάται τόσο το λάθος, δε φοβάται τόσο να εκτεθεί, και κυρίως δε φοβάται να συνδεθεί.

Έτσι, από τον Γενάρη του 2018, άρχισα μέσω του Blog ένα εκ βαθέων μοίρασμα με ομοιοπαθούσες Ελληνίδες μάνες ανά τον κόσμο.

Αποθηλασμοί, terrible twos, horrible threes, μετακομίσεις, σπουδές, πανδημίες…

Όλα τα περάσαμε μαζί. 

Όλη αυτή η αγάπη που έχω λάβει τόσα χρόνια, όλα τα από καρδιάς μοιράσματα, όλη η εμπιστοσύνη, η αλληλεγγύη και η ενθάρρυνση, πήγαν και κλείστηκαν στις σελίδες του βιβλίου μου, στις «Μικρές Ιστορίες Μητρότητας» που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ανεμολόγιο εντός λίγων ημερών.

Πρόκειται για ένα ανθολόγιο των πιο «αγαπημένων» μου newsletters που στάλθηκαν μεταξύ 2019-2020, στα πολύτιμα μέλη μου, που έκαναν την τιμή να μου δώσουν το email τους για να τους βομβαρδίζω κάθε Πέμπτη με 3000 λέξεις και 15 Υστερόγραφα. 😎

Και νιώθω καλά για το βιβλίο αυτό.
Νιώθω καλά, όχι για τις λογοτεχνικές του αρετές, αλλά για την ουσία του.
Γιατί το βιβλίο αυτό δεν είναι προϊόν σκέψης.
Είναι προϊόν σχέσης. 
Σχέσης με εσένα. 

Με εσένα που μπήκες ψήφισες εξώφυλλα, οπισθόφυλλα, φωτογραφίες, τίτλους.

Με εσένα Άσπα Τσαμαδή που μου στάθηκες από την πρώτη στιγμή, ως υποστηρικτική δασκάλα blogging και στη συνέχεια ως πρότυπο επαγγελματικής συνεργασίας, και τελικά ως φίλη και μέντορας. Σε εσένα αφιερώνω τα σημερινά γεννητούρια και εύχομαι επίσημα να τα γιορτάζουμε παρέα 😉

Με εσένα Αρετή Λαμπρόγιαννη, που δεν κουράστηκες ποτέ 4 χρόνια να με ακούς, να με μπουστάρεις, να με σηκώνεις όταν ρίχνω τον εαυτό μου και να μου ζητάς τα πετσετάκια από το giveaway του Μαυροβουνίου 😋

Με εσένα Μαρία Ηλιάδου, που έχεις τόσες πρωτιές: μου έστειλες στα γενέθλιά μου το 2018 το πρώτο μου μήνυμα από τη σελίδα επικοινωνίας του μπλογκ, έκανες μαζί μου το πρώτο μου podcast, πρώτη μου μου σχολιάζεις πάντα τα συντακτικά μου λάθη (:Ρ) και που θα μου κάνεις την τιμή να έρθεις από την άλλη άκρη της Ελλάδας για την πρώτη παρουσίαση στις 4/12 (to be continued με πρόσκληση).

Με σένα Ρόδω, που σχεδόν από την αρχή κάθε φορά μετά το newsletter μου στέλνεις τις σκέψεις σου και τα συναισθήματά σου με συγκινητικό ενδιαφέρον και ιχθυική διαίσθηση (μεταξύ ψαριών, ειλικρίνεια…😙)

Με εσένα Λένκω, που όχι μόνο μου φύτεψες την ιδέα του να φτιάξω ένα τέτοιο ανθολόγιο, αλλά διάβασες πολλάκις τα «προσαρμοσμένα σε έντυπο μέσο» κείμενα και μου έδωσες πολύτιμο feedback.

Με εσένα Ζωή Χριστοδούλου, που ασχολήθηκες με τόση όρεξη και ανιδιοτέλεια με τις εικαστικές μου ανησυχίες και χάρη σε εσένα έχω το «παγκάκι» μου στις εσωτερικές σελίδες του βιβλίου!

Με εσένα Έφη Φωτείνου που δεν κουράστηκες να ακούς και να απαντάς σε ηχητικά, να σχολιάζεις με ενθουσιασμό, να συμβουλεύεις, να προτρέπεις, να με προσκαλείς

Με εσένα Αγγελική Βούρτση που χέρι -χέρι κάναμε τα βήματά μας έξω από τη ζώνη άνεσής μας, και δίναμε ψιθυριστά κουράγιο η μία στην άλλη .

Με σένα Λία Μπισμπίκη που μοιράστηκες μαζί μου μεγάλες αλήθειες και δεν έπαψες να με επιβραβεύεις για κάθε κίνηση προσωπικής ανάπτυξης που έκανα.

Με εσένα Κατερίνα Τσαμπά, που θες δε θες θα γίνεις η «μανατζερισά» μου και ας πρόσεχες τι ευχόσουν (Αρετή εσύ μη ζηλεύεις, τα ποσοστά σου δεν θα πειραχτούν!).

Με εσένα Σοφία Κοντούκα, που με φροντίζεις, με φωτογραφίζεις και μου φτιάχνεις ωραία πραγματάκια κάθε τρεις και λίγο με τα επιδέξια χεράκια σου (αν και δε νομίζω να διαβάζεις τα νιουζλετερς 😅 θα στα πω στο ινσταγρκαμ)

Με σένα Πηνελόπη Βλάχου, που δεν σταματάς να με εκπλήσσεις με τόσους τρόπους και όποτε σε ακούω θα χαμογελάσω μέχρι τα αυτιά (και για τα σκουλαρίκια που εννοείται θα φορώ στην παρουσίαση!)

Με σένα Αλεξάνδρα Πάνου, Καλυψώ Χαραλάμπους, Βασιλική Κολοβου, Κα Κοσμουλα μου, Κατρίν μου, Αγγελική μου, Μαλαματένια μου, Κατερίνα μου, Θώμη μου, Ντίνα μου, Ναυσικά μου, Νέλη μου, Ειρήνη μου, Γιώτα μου, Ολυμπίαμου, Αλεξάνδρα μου, Βανέσα μου, Νικολέτα μου, Κορνηλία μου, Κα Κερασούλα μου. Και τόσες, τόσες ακόμη.

Το βιβλίο αυτό είναι προϊόν σχέσης. 

Ναι, σχέσης με εσένα.

Αλλά και με εμένα.

Με όλα τα Χριστινάκια μου: το μικρό, το έφηβο, το μεγάλο.

Σχέσης με τον άντρα μου – τον πιο σταθερό συνοδοιπόρο που θα μπορούσα να έχω ποτέ.

Σχέσης με τα παιδιά μου – τους πιο αστραφτερούς καθρέφτες μου.

Σχέσης με τους γονείς μου – τους πιο ανιδιοτελείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει.

Σχέσης με τις φίλες μου – τις παιδικές, τις φοιτητικές, τις «Ευτοκίτισσες» ❤️.

Σχέσης ακόμη και με τους 7000 φολοουερς που έχασα στο χακάρισμά μου και τους περισσότερους δεν τους ξαναβρήκα ποτέ. Δεν πειράζει.
Βρήκα αυτούς που το θέλαμε πολύ.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα προϊόν σχέσης αγάπης. 

Γι’ αυτό νιώθω καλά και δε θα ντραπώ (eat this σαμποτέρ!).

Με πολλή αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

Χριστίνα

ΥΓ.1. Όποιος θέλει να παραγγείλει από τώρα μπορεί να μπει στο παρακάτω link και το αντίτυπο που θα φύγει με το courier την Πέμπτη θα φέρει την αφιέρωσή μου με τα ορνιθοσκαλίσματά μου J
https://www.ekdoseispnoi.gr/…/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81…/
Εναλλακτικά, μπορεί να έρθει την ημερομηνία της επίσημης κυκλοφορίας Πέμπτη 24/11, 17:00-19:00 στο βιβλιοπωλείοΠνοής-Ανεμολογίου (Ζωοδόχου Πηγής 2- Αθήνα)  να το υποδεχτούμε μαζί και να το πάρει επιτόπου υπογεγραμμένο από την αφεντιά μου.

ΥΓ3. Αν και τον τίτλο του blog τον χρωστάω στη νονά του γιού μου Ρένα, τον τίτλο του βιβλίου τον οφείλω στην αδερφή μου Σοφία, που σε ένα brainstorming της ύστατης στιγμής μου έδωσε έμπνευση να αλλάξω τον αρχικό! Της χρωστάω και πολλά ακόμη, πιο «ουσιώδη» αλλά θα υπάρξει ένα newsletter αφιερωμένο και σε αυτό, επιφυλάσσομαι.

ΥΓ4. Ένα ειδικό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ χρωστάω στην πολυαγαπημένη φίλη μου Τατιάνα που μέσω του TatiWebTv και τα χιουμοριστικά μας βιντεάκια με σύστησε στο κοινό της και η αποδοχή του blog μετά από αυτό υπήρξε μεγάλη από την πρώτη στιγμή. Επίσης μου έδωσε το βάπτισμα του πυρός στη δημόσια έκθεση κάτι που μέχρι τότε απέφευγα συστηματικά- ακόμη θυμάμαι να την ρωτάμε με τις «συμπρωταγωνίστριες» Παυλίνα και τη Ζαννέτα «δηλαδη αυτό θα είναι ΔΗΜΟΣΙΟ;». Την Τατιάνα τώρα θα τη βάλουμε να μας κάνει κανα kids yoga όταν κανονίσουμε με το καλό παρουσίαση σε χώρό δίχως αλκοολ καμιά μέρα 😇.

ΥΓ5. Είναι τόσα τα άτομα που μου έχουν σταθεί συνοδοιπόροι που ανησυχώ ότι όλο και κάποιον θα άφησα έξω. Επίσης, από τη χαρά μου και την ανυπομονησία μου, σήμερα δεν πήρα άδεια από καμία 🥶. Ελπίζω να είστε όλες οκ 🙈 Στον λόγο για τον Πουλιτζερ θα κάνω πιο προσεκτική δουλειά 😇

ΥΓ6. Κάτι τελευταίο:
Έχουμε ανάγκη μωρέ εμείς οι άνθρωποι, αλλά και ειδικά οι μαμάδες, να μοιραζόμαστε.
Τα αστεία μας, τα δύσκολά μας, τα όμορφα και τα ζόρικά μας.
Έχουμε ανάγκη να γελάσουμε, να κλάψουμε, να προβληματιστούμε.
Έχουμε ανάγκη να νιώσουμε λιγότερο μόνες σε αυτό το μεγάλο μα και συνάμα μικρό ταξίδι που λέγεται μητρότητα – και ζωή εν γένει.
Δε νομίζεις;
Διάδωσε το σε όποια και όποιον πιστεύεις ότι το χρειάζεται ❤️

ΥΓ7. Θα ακολουθήσει ξεχωριστή πρόσκληση για την πρώτη, κεντρική παρουσίαση του βιβλίου την Κυριακή, 4/12, στις 17:00 που θα κάνουμε με τη Μαρία στο Monk Wine Bar.

Επαρχία vs. Αθήνα- Επεισόδιο 7, παρέα με τη Μαρίνα από Αλεξανδρούπολη

Γυρνώντας από το μικρό και γαλήνιο Μαυροβούνιο το 2018, δυσκολεύτηκα πολύ να προσαρμοστώ ξανά στα δεδομένα μιας πόλης σαν την Αθήνα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Επαρχία vs. Αθήνα- Επεισόδιο 7, παρέα με τη Μαρίνα από Αλεξανδρούπολη»

Μητρότητα και επιστροφή στην εργασία- Επεισόδιο 6

Επιστροφή στη δουλειά μετά τη γέννα!

Επιστροφή στα παλιά λημέρια.

Η’ επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος για κάποιες…

Πόσο θα ήθελα να είναι μια όσο το δυνατόν λιγότερο τραυματική εμπειρία για όλες τις μαμάδες, είτε στον δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα, είτε στο ελεύθερο επάγγελμα! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μητρότητα και επιστροφή στην εργασία- Επεισόδιο 6»

Σπουδές και μητρότητα- Podcast επεισόδιο 3

Σπουδές και Μητρότητα.

Μητρότητα και Σπουδές.

Συνδυάζονται;

Διότι δεν φτάνει που μετά από κάποια ηλικία τα εγκεφαλικά μας κύτταρα ε, όπως και να το κάνεις φθίνουν λιγουλάκι, είναι και οι σύγχρονες απαιτήσεις μιας μαμάς που τη θέλουν παιδαγωγό, μικροβιολόγο, διατροφολόγο, ψυχολόγο και όλα, και τέλος πάντων Ελβετικό σουγιά…

Πως χωράει κάτι τέτοιο στη ζωή μας;

Στο σημερινό επεισόδιο μιλάω όπως πάντα για την προσωπική μου εμπειρία, πώς πήρα την απόφαση να γυρίσω στα θρανία, πώς βγαίνει το έργο σήμερα, αλλά και πώς πιστεύω ότι πρέπει να κινηθεί όποια μαμά εκεί έξω θέλει να επενδύσει στο γνωστικό της δυναμικό (και μπράβο της!).

Δεν χρυσώνω το χάπι, ως συνήθως, γιατί προσωπικά δεν με κάλυψε ποτέ το «αρκεί να θες και όλα γίνονται» – αν και είναι μεγάλη αλήθεια. Ούτε δίνω πρακτικές συμβουλές τύπου σηκωθείτε 5 το πρωί για να βρείτε χρόνο. Πολύ απλά γιατί πιστεύω ότι όταν βεβαιωθούμε ότι είναι σωστή επιλογή για εμάς, προετοιμαστούμε ψυχολογικά και απενοχοποιήσουμε τις επιλογές μας, τότε «μαγικά» βρίσκουμε και τους τρόπους.

Γι’ αυτό και σε αυτό το επεισόδιο αναπτύσσω το θέμα από την οπτική της «προετοιμασίας» και των ζυμώσεων πριν τη καταστάλλαξη, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Αν έχετε spotify, μπείτε 👉 ΕΔΩ

Αν δεν έχετε, μπείτε 👉 ΕΔΩ

Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον.

Αν ναι, στείλτε το και σε φίλους. ❤️

Επίσης, γραφτείτε στο newsletter καλιέεε για να τα λέμε κάθε Πέμπτη!

🙏

ΥΓ. Δεν τόλμησα καν να θίξω το θέμα Εργαζόμενη μαμά ΚΑΙ σπουδές ε;! Εστίασα στην «απλή μαμά» (υπάρχει απλή μαμά, αλήθεια;). Παρακαλώ όποια κάνει αυτό τον άθλο (και ξέρω μερικές) την προσκαλώ επίσημα στο επόμενο επεισόδια να μας πει τα μυστικά της! 🙂

Περί Αυτοεκτίμησης και Αυτοπεποίθησης – Podcast επεισόδιο 2

Είπα στο πρώτο podcast,  ότι ενώ δεν έχω αρκετά υψηλή αυτοπεποίθηση, έχω αρκετά υψηλή αυτοεκτίμηση. Και γι’ αυτό συνεχίζω να κάνω βήματα στη ζωή μου και να μην το βάζω κάτω.

Κάποιες με ρωτήσατε πως γίνεται να χτίσουμε την αυτοεκτίμησή μας;

Κάποιες απορήσατε αν είναι δυο διαφορετικά πράγματα.

Κάποιες μου είπατε ότι δε διαθέτετε ούτε το, ένα ούτε το άλλο 🥺.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περί Αυτοεκτίμησης και Αυτοπεποίθησης – Podcast επεισόδιο 2»

Το πρώτο μου podcast – «Με χάκαραν Τζιχαντιστές» 😳

Μετά από πολλούς μήνες απουσίας από εδώ μέσα, ένα συνταρακτικό συμβάν, το χακάρισμα της σελίδας μου στο Facebook, με φέρνει πίσω στο αρχικό μου «σπίτι», στο… πατρικό της Πριγκιπέσσας ☺️.

Μάθε τα πάντα εδώ  👉  https://anchor.fm/iprigipessa

ή

εδώ 👉https://open.spotify.com/show/75IMJL5g2Jg7rwa96AkSX5 

Περιέχει, μεταξύ άλλων, συμβουλές για να προστατευτείς από επιδέξιους hackers – μακριά από εμάς! 🥵.

Αν δε θες να κάνεις λογαριασμό στο  Anchor.fm σύντομα θα ανέβει και στο spotify… Θέλει λίγο χρόνο για να γίνει synch, θα σε ενημερώσω.

Και φυσικά, ο καλύτερος τρόπος για να μένουμε σε επαφή, παραμένει πάντα το εβδομαδιαίο μου newsletter 💌!

👉 Γράψου εδώ.  🙏

Καλώς σε ξαναβρήκα εδώ καλή μου.

Ποιος ξέρει, ίσως εν καιρώ ανεβάσω εδώ όλα τα κείμενα που έγραφα μέσω newsletter τόσους μήνες , κάτι που μου το ζητούσατε πολλοί, αλλά ποτέ δεν είχα βρει χρόνο 😍

(Ουφ! Θα πατήσω «Δημοσίευση». Συγκινήθηκα λίγο τώρα).

UPDATE – Απρίλιος 2020 μ.κ.κ (μετά καραντίνας κορωνοϊού)

Αγαπημένη/ αγαπημένε!

Σε περίπτωση που με αναζητάς (στη Σαλονίκη ξημερώματα), έχω να σου πω ότι ζω και … πριγκιπεύω, απλώς δεν προφτάνω να ανεβάζω εδώ άρθρα όπως παλαιότερα…  😢

Όμως αν θες ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να παίρνεις τη δόση σου από πριγκιπικές σκέψεις, τα ¨δίνω»  όλα κάθε Πέμπτη στο newsletter μου!

Γράψου εδώ για να μη χαθούμε!

Και ποιός ξέρει, ίσως ξανα ανεβάσω και κάτι εδώ εν καιρώ, εν ευθέτω χρόνω, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος, ουκ εν τω πολλώ το ευ, μη μου τους κύκλους τάραττε κοκ… 😇

 

Το χρονικό ενός αποθηλασμού που …χρόνισε!

Το χρονικό ενός αποθηλασμού που… χρόνισε!

Λοιπόν ο σοφός λαός εμίλησε, και στο poll που ανάρτησα στο facebook την περασμένη εβδομάδα, ψήφισε ξεκάθαρα να μιλήσω για τον αποθηλασμό. 🙌

(δε σχολιάζω το γεγονός ότι οι περισσότεροι που ψήφισαν την υπερμετρωπία, δεν κατάλαβαν οτι εννοούσα για το θέμα οράσεως του γιου μου- πράγμα που μου δείχνει ότι δε διαβάζουν και τοοοοόσοι πολλοί το newsletter μου , και κάτι πρέπει να κάνουμε γι’αυτό φίλη-, αλλά χάρηκαν γιατί νόμιζαν ότι ήθελα να γράψω για τα χάλια τους.. Δηλαδή τις πρεσβυωπίες και τους καταρράκτες 😅. Καθίστε καλά βρε, εγώ είμαι ακόμη αητός 👀- χωρίς φτερα, αλλά δεν έχει σημασία.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το χρονικό ενός αποθηλασμού που …χρόνισε!»