Κράτα με σφιχτά! 🙏

Τα πρώτα χρόνια σε έχω ανάγκη μανούλα. Το ξέρω ότι φαίνονται κουραστικά και ατελειώτα αλλά άκου λίγο αυτά που έχω να σου πω...

Μαμά, κράτα με σφιχτά. Σ’ έχω ανάγκη! Κοντά!
Δες τα βλέφαρά μου. Γαλήνια. Σχεδόν χαμογελαστά.

Λίγο ακόμη. Σε παρακαλώ, κράτα με. Και θα δεις.
Πόσα χρόνια πιστεύεις θα κρατήσει αυτό; «Μου λείπει» στο τέλος θα πεις.

…Όταν θα ντύνομαι μόνη να πάω για ύπνο…Και ίσως φοράω και ακουστικά.
Ίσως την πόρτα μου πίσω να κλείνω, με λίγα νεύρα και λόγια πικρά.

Θα σ’αγαπάω πάντα. Αυτό δεν αλλάζει μαμά.
Όμως το χάδι σου πάνω μου, δεν ξέρω αν θα μου δίνει της ζωής τη χαρά.

Δε θα’σαι για πάντα η αρχή και τέλος μου εσύ.
Θα έρθουν άλλοι στη θέση σου πλάι στο δικό μου κορμί.

Σου φαίνεται ατέλειωτη αυτή η προσκόλληση ε;
Το ξέρω κουράζεσαι γλυκιά μου, θες χρόνο για σε.

Θέλεις να κάνεις δουλειές. Θέλεις να δεις τον μπαμπά.
Θέλεις με μια φίλη να πεις μια κουβέντα, λίγο γυναίκα να νιώσεις ξανά.

Σου λείπει ο ύπνος, σου λείπει ο χρόνος, σου λείπει ο παλιός σου εαυτός.
Σου λείπει να έχεις ζωή δίχως έγνοιες και να γίνεις για λίγο έφηβος τρωτός.

Σε καταλαβαίνω. Αλλά θα σου πω ένα μυστικό….Και μαζί μου μπορείς να είσαι τρωτή! Σ’αγαπώ, όπως είσαι. Χαλάρωσε. Έλα να παίξουμε μαζί. Γίνε μαζί μου πάλι παιδί!

Έλα όπως είσαι. Αχτένιστη και άβαφτη. Με τις πυτζάμες. Είσαι ΤΟΣΟ όμορφη μαμά!
Άσε το τηγάνι κάτω, σε παρακαλώ, θα φάμε σουβλάκια απόψε. Βάλε μουσική δυνατά.

Να τραγουδήσουμε φάλτσα, να χορέψουμε άτσαλα και να κάνουμε χαζομάρες τρελές.
Να στροβιλιστούμε, να πέσουμε κάτω, να δώσουμε φιλιά και σφιχτές αγκαλιές.

Κράτα με. Σ’ έχω ανάγκη!

Τι νομίζεις μαμά, θα κρατήσει για πάντα το πόσο σε αναζητώ;
Νομίζεις θα μου δίνουν λύσεις μονίμως τα χέρια σου στο λεπτό;

Νομίζεις μαμά πως ένα φιλί θα είναι πάντα αρκετό να μου πάρει τον πόνο;
Νομίζεις πως θα μου αρκεί μια αγκαλιά σου να με παρηγορεί όσο μεγαλώνω;

Νομίζεις πως κάθε φορά που θα μου χαμογελάς, θα σου χαρίζω κι εγώ το δικό μου;
Νομίζεις πως θα σε βλέπω πάντα ως την πιο όμορφη και καλή μαμά του κόσμου;

Και πως η φωνή σου θα ακούγεται για πολύ ακόμη σαν κελάϊδισμα στα αυτιά μου;
Πως θα είμαι πάντα περήφανη και πολύ ευτυχισμένη που είσαι η μαμά μου;

Νομίζεις πως θα χωράνε για πολύ καιρό ακόμη τα χεράκια μου μέσα στα δικά σου;
Και ότι θα κάθομαι να πλέκω τα δάχτυλά μου με λατρεία μέσα στη ζεστή φωλιά σου;

Νομίζεις πως θα σιγοτραγουδάω για χρόνια μαζί σου το νανούρισμα σου;
Το ξέρεις πως τα παραμύθια που μου αγοράζεις, θα είναι σε λίγο χάρισμά σου…

Κοίτα τον γιο σου μαμά.

Κάποτε ήθελε γάλα, μουσική, κούνημα, τραγούδι και 5 φορές το ίδιο παραμύθι.
Κάποτε σου χάιδευε για ώρες τη μεμβράνη ανάμεσα στον αντίχειρα και δείκτη.

Για δες τον τώρα.

Κοίτα τον πως τραβάει μόνος για το κρεβάτι το βράδυ.
Δεν έχει διανύσει καν το 1/10 της ζωής του. Και να’τος, πάει για ύπνο δίχως χάδι!

Σου λείπει ήδη μαμά;

Είδες;

Τόσο σου ζητάω. Μόνο τόσο.
Για ούτε 10% της διαδρομής μου στον κόσμο.

Μείνε κοντά μου. Και κράτα με. Σφιχτά.

Το έχω ανάγκη. Το χάδι σου, το φιλί σου, την αγκαλιά σου, το νανουρισμά σου, το παραμύθι σου. Ξανά και ξανά. Κάθε βράδυ. Πάλι από την αρχή.

Για λίγο ακόμη μαμά. Κράτα με σφιχτά.

Με πολλή αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς 💞

Χριστίνα,
Η Πριγκιπέσσα.

ΥΓ. Αν σου άρεσε αυτό που διάβασες, γράψου 👉εδώ για τέτοια κι ακόμη περισσότερα 🥰

Related Post

664 Shares

4 σχόλια στο “Κράτα με σφιχτά! 🙏”

    1. Ευχαριστώ πολύ Μαρία μου! Δεν είναι εύκολο να τα σκεφτόμαστε αυτά κάθε μέρα…. ΕΙΔΙΚΑ κάποιες μέρες, είναι το τελευταίο που σκεφτόμαστε. Και έχουμε κάθε δικαίωμα .ΑΛΛΑ όταν μπορούμε, νομίζω μας δίνει λίγη δύναμη παραπάνω, να τα καταφέρουμε :).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *