Του Αγίου Βαλεντίνου, ανήμερα…

Καμιά φορά το μόνο που ζητάει μια μαμά είναι το μαξιλάρι της
Αγαπημένο μου μαξιλάρι, καλημέρα. Και χρόνια μας πολλά 🙂

People image created by Bearfotos – Freepik.com

Δεν ξέρω γιατί βρε παιδί μου, ποτέ δεν με έλκυε η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου.

Παρ’ολο που είμαι Ιχθύς!

Και ως τέτοια, νούμερο ένα υποψήφιο “θύμα” τέτοιων επινοήσεων, καθότι φουλ κρυφο-ρομαντική, ευαίσθητη, παραδοσιακή λάτρης των παραμυθιών με ιππότες πάνω σε άσπρα άλογα, και αθεράπευτα καλόπιστη.

Και οοοοοοχι, δεν είμαι από αυτές τις αισιόδοξες πεταλούδες του έρωτα που θα σου πουν «την αγάπη εμείς τη γιορτάζουμε κάθε μέρα στο σπίτι μας!». Έχει φροντίσει ο Ζυγός στον ωροσκόπο να με διαλύσει με τον κυνισμό του.

(άσχετη είμαι από ζώδια ε, απλά έτσι τα λέω γιατί έχουν γούστο 😏)

Και τι μου φταίνε τα ζώδια εδώ που τα λέμε, μια ζωή ανάποδο πλάσμα ήμουν.

Ούτε τα Χριστούγεννα μου άρεσαν ποτέ, παρόλο που έχω και τη γιορτή μου. Παρά τα αμέτρητα δώρα, τα λαμπάκια, τα μελομακάρονα και όλα τα σχετικά. Όλα τα παιδάκια χαρούμενα στους δρόμους, εγώ μελαγχολία!

Δεν ξέρω, νομίζω ότι η αντίσταση μου οφείλεται, όχι τόσο στο περιεχόμενο των γιορτών αυτών, όσο στον φασιστικό τρόπο που μας «επιβάλλονται».

Ήρθε η 25η Δεκέμβρη και ΠΡΕΠΕΙ όλοι να είμαστε με τα αστραφτερά μας χαμόγελα και τα καλά μας ρούχα.

Ήρθε η 14η Φλεβάρη και ΠΡΕΠΕΙ να βγούμε για φαγητό με τον καλό μας, να μας πάρει ένα μπουκέτο κόκκινα τριαντάφυλλα, να βάλουμε κι εμείς το κόκκινο κραγιόν μας και να ανεβάσουμε καμία φωτό στο instagram.

Που αν βγούμε απόψε το βράδυ για φαγητό και βαρυστομαχιάσουμε και δεν μπορούμε, όχι σεξ να κάνουμε,  αλλά ούτε να κοιμηθούμε μέχρι να χωνέψουμε, ποιος θα σηκώνεται μετά στις 6:30;;; (αλλα και ενδιάμεσα στις 12:30,1, 2:30, 4, 5, 5:30 και όποτε άλλοτε της την βαρέσει της μικρης..;)

Και θα μου πεις, δεν είναι ανάγκη να βγείτε βρε κουτή. Βάλε το κόκκινο σου κραγιόν και ένα ποτήρι κρασί και γιόρτασε με τον καλό σου στο σαλόνι του σπιτιού σου.

Που αν βάλω εγώ απόψε κόκκινο κραγιόν και τρέξει το σάλιο στον καναπέ που θα με πάρει στανταρ ο ύπνος, πριν τις 22:00, και λερωθεί το μαξιλάρι, ποιος θα μου καθαρίζει τον λεκέ μετά;

Και μη μου πεις, βάλε κανα κόκκινο νεγκλιζέ και περιμενέ τον ξύπνια στο κρεβάτι, διότι και μόνο που το άκουσα ξεπάγιασα, με έπιασαν τα λαιμά μου και κόλλησα γρίπη τύπου Β.

Δε λέω βέβαια, όταν ήμουν πιο πιτσιρίκα είχε μια άλλη αίσθηση η όλη φάση.

Τώρα όμως, να ανησυχήσω που το μόνο που ονειρεύομαι για απόψε είναι το μαλακό μου μαξιλάρι με το ζεστό μου πάπλωμα, και ένα ωραίο 3ωρο σερί ύπνου;

Μήπως παραμεγάλωσα και παραξενέψα λίγο; 😳

Μήπως έχω γίνει ο Σκρουτζ ΜακΝτακ των Βαλκανίων και δεν το’χω καταλάβει; 😱

Για να το κοιτάξω λίγο αυτό… 😕😋💋

ΥΓ1: Πανούλη, αν με διαβάζεις, όλα αυτά δε σημαίνουν ότι δεν περιμένω και φέτος ένα κόκκινο τριαντάφυλλο για το καλό ε; Ευχαριστώ. Σ’αγαπώ! Στις 28/2 υπενθυμίζω έχω και τα γενέθλιά μου. Ευχαριστώ. Σ’αγαπώ! 💞

ΥΓ2: Για τους λιγότερο κυνικούς και σκουριασμένους από μένα, υπάρχει και μια άλλη πιο «μαγική» εκδοχή, γραμμένη χθες απο την καλή μου Νανά, που αξίζει να τη διαβάσετε και να ξεσηκωθείτε! https://nanalifeonlife.gr/skountise-ton-neaniko-sou-eafto-kai-giortase/ (εμένα επιτρέψέ μου να ξεσηκωθώ σε κανα δυο χρόνια, αφου ΚΟΙΜΗΘΩ πρωτα. 😁 Ευχαριστώ. Σ’αγαπώ!).

 

 

 

Related Post

60 Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *