Κράτα με σφιχτά! 🙏

Τα πρώτα χρόνια σε έχω ανάγκη μανούλα. Το ξέρω ότι φαίνονται κουραστικά και ατελειώτα αλλά άκου λίγο αυτά που έχω να σου πω...

Μαμά, κράτα με σφιχτά. Σ’ έχω ανάγκη! Κοντά!
Δες τα βλέφαρά μου. Γαλήνια. Σχεδόν χαμογελαστά.

Λίγο ακόμη. Σε παρακαλώ, κράτα με. Και θα δεις.
Πόσα χρόνια πιστεύεις θα κρατήσει αυτό; «Μου λείπει» στο τέλος θα πεις.

…Όταν θα ντύνομαι μόνη να πάω για ύπνο…Και ίσως φοράω και ακουστικά.
Ίσως την πόρτα μου πίσω να κλείνω, με λίγα νεύρα και λόγια πικρά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κράτα με σφιχτά! 🙏»

Βάζοντας το 2,5 χρονών παιδί μου για ύπνο 🙄😴

Τα Χριστούγεννα ο άντρας μου μου πήρε δώρο μια action camera!

Διαισθανόταν ο άθρωπος πόσο μεγάλο αστέρι του γιουτουμπ θα γινόμανε 🙄 και  είπε να επενδύσει πάνω μου, για μια ακόμη φορά στη ζωή του! 😏

Βέβαια, η action camera είναι για όσους αθλούνται ή κάνουν extreme sports…🤔

Κι εγώ δεν κάνω ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Οπότε κάπως κι εγώ κόμπλαρα. Που να τη χρησιμοποιήσω;;;

Και τότε μου ήρθε η ιδέα: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάζοντας το 2,5 χρονών παιδί μου για ύπνο 🙄😴»

Κάτι καλό έχεις κάνει!

Μην κάνεις το παιδί σου «τραμπούκο» για να επιβιώσει στον «άδικο», "σκληρό" κόσμο. Μην αφήσεις το σκοτάδι να νικήσει το φως σου. Με κάθε αφορμή, σε κάθε φευγαλέα στιγμή της μέρας, σε κάθε τρυφερή σκηνή που θα δεις να εκτυλίσσεται γύρω σου, σε κάθε φιλί και σε κάθε σπουδαία κουβέντα που θα σου πει το παιδί σου... Βρες το φως σου! Και μετά άστο να λάμψει. Δίχως φόβο ότι θα στο σβήσουν οι άλλοι. Άστο να λάμψει και να φωτίσει το παιδί σου.

…Εσύ μαμά* 

του ξανθομάλλη, γαλανομάτη πιτσιρικά, που τις προάλλες, λίγο πιο κάτω από το σχολείο, έσκυψε να σηκώσει τον πεσμένο από τον αέρα κάδο απορριμμάτων. Και μάζεψε και ό,τι σακούλα είχε ξεχυθεί στο δρόμο να την πετάξει πάλι μέσα!

Κάτι καλό έχεις κάνει! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κάτι καλό έχεις κάνει!»