Της ξενιτιάς καμώματα – Μέρος Β’: Made in Montenegro

Κάθε αρχή και δύσκολη…

Που είχαμε μείνει βρε παιδιά;

Α, ναι, στο ότι 10 χρόνια μετά την πρώτη μου εμπειρία στα «ξένα», ήθελε η μοίρα να ξαναγευτώ τη ξενιτιά, αυτή τη φορά σε χώρα Βαλκανική προέλευσης, στο γνωστό πλέον σε όλους 😏 Μαυροβούνιο. Όπως κάθε αρχή, ήταν και αυτή… δύσκολη!

Τα δεδομένα προ αναχώρησής μας ήταν τα εξής: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Της ξενιτιάς καμώματα – Μέρος Β’: Made in Montenegro»

Ο Απόλυτος Ύμνος της Λεχώνας

Ζητώ συγνώμη στον Κύριο Καρβέλα, στην Κυρία Βίσση και σε όλους λάτρεις αυτού του ύμνου για την κατακρεούργηση του…

Αλλά βλέπετε όταν το άκουω πάντα σκέφτομαι οτι είναι τόσο μα τόσο κομμένος και ραμμένος για τη λεχώνα, που θα μπορούσα να το βάλω και αυτούσιο δίχως να αλλάξω σχεδόν λέξη!

Δεν μπορούσα να αντισταθώ λοιπόν, ελπίζω να δείξετε κατανόηση λόγω κατάστασης 🙂

Αν είσαι λεχώνα ένα έχω να σου πω: ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! Όσο κι αν δεν του φαίνεται τώρα, θα περάσει! Κουράγιο και υπομονη!

Και τώρα που «κάαααθεσαι» 😏, ρίξε μια ματιά τριγύρω, εδώ θα βρεις μπόλικο υλικό για να γελάσεις και να ταυτιστείς.

Να μας ζήσουν τα υπέροχα πλασματάκια τερατάκια μας 💕

Οι Δέκα Εντολές του Δίχρονου

Τελικά δεν φταίνε τα δίχρονα και τα τρίχρονα (καμιά φορά και τετράχρονα) που μας βγάζουν από τα ρούχα μας... Ακολουθούν απλά πιστά τις δικες τους 10 Εντολές

Τις βρήκα χθες βράδυ σε ένα φυλλάδιο, διπλωμένο προσεκτικά και κρυμμένο ανάμεσα στις σελίδες του αγαπημένου παραμυθιού της δίχρονης κορούλας μου.

Το μοιράζομαι μαζί σας, γιατι εξηγεί πολλά!!!

Αγαπητή Μαμά/ Αγαπητέ Μπαμπά, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οι Δέκα Εντολές του Δίχρονου»

Τι έχει μέσα η τσάντα μου!

…και ως εκ τούτου τι παθαίνω όταν πάω για μια τσίχλα στο περίπτερο!

Πες μου ότι δεν είμαι η μόνη, πες μου ότι δεν είμαι η μόνη!!! 😖🙏💕

Δε θα προσποιηθώ ότι φταίει η μητρότητα για το χάλι μου..

Με ήξερα και πριν τα παιδιά. Απλά το κακό παράγινε πλέον!

Στόχος 2019: de-cluttering και minimalism – ole!

 

 

Κάνε subscribe για να λαμβάνεις κάθε Παρασκευή στο email σου το newsletter μου, με την εβδομαδιαία υπερπαραγωγή μου φρέσκια φρέσκια από το φούρνο 😏

💋

Πως να αποκτήσετε κι εσείς «Ποντικοουρά Περιωπής» σε 5 Εύκολα Βήματα!

Και μην ξεχάσετε το deponάκι στο τέλος της μέρας, μόλις λύσετε τα μαλλιά σας 😜

Γραφτείτε στο newsletter για να σας έρχονται οι υπερπαραγωγές μου απευθείας στο email σας καθέ Παρασκευή!!! 💗

Πότε θα είμαστε αρκετές;

Στην αρχή, είχα τύψεις…

Οι ανυσηχίες μιας νέας μαμάς δεν τελειώνουν ποτέ

Το ήξερες εσύ οτι οι νευρώνες του “άγχους” σχηματίζονται στον εγκέφαλο του βρέφους κατά τις πρώτες εβδομάδες της κύησης και επηρεάζουν την προδιάθεση του παιδιού να είναι αγχωμένο, όταν βγει εκεί έξω;;;

ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΣ; Τυχερή είσαι! Τι το θελα και το διάβασα τότε που διάβαζα το ένα βιβλίο παιδικής ψυχολογίας πίσω από το άλλο;;; (από Dr. Sears πρέπει να ήταν το συγκεκριμένο).

Πόσες φορές αισθάνθηκα ότι ίσως “φταίω” εγώ που ο Ηλίας βγήκε έτσι, ανήσυχο και απαρηγόρητο μωράκι, επειδή το πρώτο τρίμηνο εγκυμοσύνης δούλευα σε ένα πολύ δύσκολο και απαιτητικό Project;

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πότε θα είμαστε αρκετές;»

Πρωινές σκέψεις μιας μαμάς, πίσω από το τιμόνι..

Αυτή την εβδομάδα έκανα μπαραζ γκαφών, λαθών και παραλήψεων. H δασκάλα του γιού μου, του είπε να πει στην μαμά του να κολλάει τις ανακοινώσεις στο ψυγείο!!! Μιλάμε για τέτοιο κάψιμο φλάντζας.

Και να σου οι τύψεις και οι ενοχές μετά, φυσικά….

Δεν ξέρω γιατί μου συνέβησαν όλα αυτά… υπήρχαν διάφορα «έκτακτα» που μου χάλασαν τη νεοσύστατη και εύθραστη ρουτίνα μας, αλλά μάλλον κάτι παίζει με τα ψυχολογικά μου και τον επαναπατρισμό μας..

Δεν έχει και τόση σημασία αυτό όμως. Αυτό που ήθελα, ήταν να δώσω τα απεριόριστα ΣΕΒΗ μου σε όλες τις μαμάδες εκεί έξω για τον καθημερινό αγώνα δρόμου να τα προλάβουν όλα (και σε όσους μπαμπάδες ασχολούνται)! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πρωινές σκέψεις μιας μαμάς, πίσω από το τιμόνι..»

NikiChallenge#2

To NikiChallenge #1 – δλδ το Challenge της Μάνας τη Νίκης, όταν η Νίκη πήρε το δίπλωμα οδήγησης – το είδαμε, πάει.

Έγινε παγκόσμια επιτυχία.

Τώρα, θα σε πάω λίγο πίσω… 18 χρόνια για την ακρίβεια. Όταν η μάνα της Νίκης βρισκόταν στο τιμόνι, και το Νικάκι έσκουζε στο καθισματάκι αυτοκινήτου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «NikiChallenge#2»

Και 1, και 2, και κανένα, και 4 παιδιά….

Γραμμένο για το Doctoranytime, αυτή τη φορά μέρα, και δίχως σταγόνα αλκοόλ. 

Εκτός από τους βιολογικούς περιορισμούς, δεν θα έπρεπε τίποτα να υπαγορεύει σε μια γυναίκα το πότε, το αν και το πόσα παιδιά θα 'ΕΠΡΕΠΕ' να αποκτήσει! Η ισορροπία και η ολοκλήρωση έρχεται μέσα από δαιδαλώδεις δρόμους αυτογνωσίας, δοκιμής και λάθους. Ξεκινάει από την ώρα που γεννιόμαστε, και δεν σταματάει ποτέ. Άσχετα με το αν κάνουμε ή όχι παιδιά.

Το προηγούμενο μου κείμενο κατέληγε ότι αξίζει να κάνεις δεύτερο παιδί. Υπονοούσε μάλιστα, ότι μπορεί και να αξίζει να κάνεις και τρίτο. Αλλά αν το πρόσεξες, επουδενί δεν έλεγε ότι πρέπει να κάνεις δεύτερο ή τρίτο. Και όχι τυχαία.

Αν με παρακολουθείς από την αρχή, ίσως θυμάσαι πως υπερασπιζόμουν το αναφαίρετο δικαίωμα μιας γυναίκας να μη θέλει να κάνει κανένα παιδί. Διότι αν ένα πράγμα σιχαίνομαι είναι ο φασισμός, οποιαδήποτε μορφής.

Δεν αντέχω τις “απόλυτες” δηλώσεις και τα τσιτάτα τύπου “με ένα παιδί ολοκληρώνεσαι ως γυναίκα” ή “με δυο παιδιά έρχεται η ισορροπία” ή “μάλλον όχι, όχι, στο τρίτο παιδί έρχεται ισορροπία” ή “όοχι, όχι, πρέπει οπωσδήποτε να κάνεις και ένα αγόρι και ένα κορίτσι για να έρθει η ισορροπία!”. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Και 1, και 2, και κανένα, και 4 παιδιά….»