Επαρχία vs. Αθήνα- Επεισόδιο 7, παρέα με τη Μαρίνα από Αλεξανδρούπολη

Γυρνώντας από το μικρό και γαλήνιο Μαυροβούνιο το 2018, δυσκολεύτηκα πολύ να προσαρμοστώ ξανά στα δεδομένα μιας πόλης σαν την Αθήνα.

Τα αυτιά μου είχαν ξεσυνηθίσει τις κόρνες και τις εξατμίσεις νευρικών μοτοσυκλετιστών, το νευρικό μου σύστημα είχε ξεσυνηθίσει την κίνηση, και εν ολίγοις είχα «καλομάθει» στην απλή και εύκολη ζωή της μικρής πρωτεύουσας των 150.000 κατοίκων.

Εκεί που δε χρειαζόταν να «πλανάρεις» μέρες πριν που θες να πας, και να κάνεις κρατήσεις, εκεί που το να πάρεις ταξί να βρεθείς κέντρο ήταν υπόθεση λίγων λεπτών και ακόμη λιγότερων ευρώ, εκεί που με το ποδήλατο μπορούσες να κάνεις σχεδόν όλες σου τις δουλειές.

Εκεί που η μέρα ξαφνικά αποκτούσε παραπάνω ώρες απ΄όσο είχες μάθει.

Αν είσαι άτομο Υψηλής Ευαισθησίας σαν του λόγου μου (HSPάκι αγαπημένο δλδ , μη μου πεις ότι δεν έχεις διαβάσει από έμενα γι’αυτό τελευταίως, είναι η εμμονή μου, εδώ αν θες μπορείς να κάνεις το test κι εσύ- προσοχή! Τα αποτελέσματα πάνε στα spam), ίσως να έχεις συχνά σκεφτεί ότι είσαι «παιδί της επαρχίας». Πότε άλλοτε δεν είχα νιώσει πιο «άνετα» απ’όσο όταν ζούσα σε «μικρότερες» πόλεις όπως στην Ποντγκόριτσα ή στη Θεσσαλονίκη ως φοιτήτρια. Πότε άλλοτε δεν είχα νιώσει σαν ψάρι εκτός νερού, απ΄όσο όταν βρέθηκα στο κέντρο της Αθήνας ή του Λονδίνου.

Φταίει άραγε η πόλη, ή οι συνθήκες της υπόλοιπης ζωής μου;. Αν ήμουν φοιτήτρια στην Αθήνα θα το βίωνα το ίδιο; Αν ήμουν εργαζόμενη στη Θεσσαλονίκη θα την έβρισκα τόσο χαλλλλαρή;

Νομίζω η αλήθεια θα βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση.

Στο σημερινό επεισόδιο είχα τη χαρά να φιλοξενήσω μια…ανήσυχη μαμά από Αλεξανδρούπολη, την Μαρίνα, με την οποία συζητήσαμε για την υποκειμενική μας εμπειρία.

Αβίαστα, χωρίς ενοχές και χωρίς φίλτρο ☺️.

Όπως είναι οι κουβέντες συνήθως καρδιάς, που μας χορταίνουν και μας πάνε λίγο παραπέρα κάθε φορά.

Μαρίνα σ’ευχαριστώ.

Είθε πάντα να μπορούμε να αλλάζουμε τις συνθήκες που δεν μας ικανοποιούν, και αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε να βρίσκουμε τον τρόπο να είμαστε πλήρεις και ικανοποιημένες, μέσα σε αυτές.

Που μπορείς να το ακούσεις:

  1. Spotify
  2. Youtube
  3. Anchor
  4. Castbox

Με πολλή αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς.

Χριστίνα

ΥΓ. Αν θες να τα λέμε στο inbox σου (σχεδόν😇) κάθε Πέμπτη βράδυ, γράψου εδώ!

Μητρότητα και επιστροφή στην εργασία- Επεισόδιο 6

Επιστροφή στη δουλειά μετά τη γέννα!

Επιστροφή στα παλιά λημέρια.

Η’ επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος για κάποιες…

Πόσο θα ήθελα να είναι μια όσο το δυνατόν λιγότερο τραυματική εμπειρία για όλες τις μαμάδες, είτε στον δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα, είτε στο ελεύθερο επάγγελμα!

Πόσο θα ήθελα να υπάρχει πρόβλεψη για την ομαλή «προσαρμογή» ολόκληρου του οικογενειακού συστήματος στη νέα πραγματικότητα!

Πόσο θα ήθελα να υποστηρίζεται θεσμικά και έμπρακτα η νέα μαμά ώστε να μπορεί να δημιουργήσει τη ΝΕΑ, διττή ταυτότητά της: αυτή της εργαζόμενης ΚΑΙ της μαμάς. Πόσο απαιτητικοί και οι δυο ρόλοι.

Πόσο θα’θελα να μη νιώθουμε ότι πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα σε δίπολα: Μαμά ή τίποτα. Επαγγελματίας ή τίποτα. Όλα ή τίποτα. Όπως λέει και το σύνθημα: Περιμένουν ότι θα δουλεύουμε σαν να μην έχουμε παιδία, και να μεγαλώνουμε παιδιά σαν να μη δουλεύουμε!

Είναι κρίμα να σκοτώνονται όνειρα, φιλοδοξίες και κίνητρα, απλά επειδή έγινες μαμά. Μα είναι κρίμα και να βλάπτονται δεσμοί, συνειδήσεις και μητρικά ένστικτα επειδή πρέπει να αφήσεις ξαφνικά το μωρό σου για τόσες πολλές ώρες.

Θα έπρεπε να υπάρχει η δυνατότητα για πιο ομαλή «επανένταξη».

Εύχομαι μια μέρα να δοθεί η βοήθεια και η αξία που αρμόζει στο ρόλο της μητέρας. Και του πατέρα φυσικά. Απλά .. ξέρεις 🙏.

Μέχρι τότε, εύχομαι κάθε νέα μαμά να νιώθει ότι έχει επιλογές. ❤️

Κι αν όχι, να μπορεί να βρει την ηρεμία και το νόημα στις τρέχουσες συνθήκες της*.

Στο σημερινό podcast μίλησα λίγο για όοοολα αυτά με την Λία, μια εργαζόμενη μαμά δυο παιδιών που βίωσε την επιστροφή στην εργασία εν μέσω καραντίνας, τηλεργασίας και τηλεκπαίδευσης, και κατάφερε με θάρρος και ειλικρίνεια να διεκδικήσει συνθήκες που την βοήθησαν να ανθίσει και στους δυο ρόλους της!

Την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το ελπιδοφόρο της μήνυμα κι εύχομαι όλες μας να νιώθουμε ότι μπορούμε να «μετακινηθούμε» όσο χρειάζεται, μέχρι να νιώσουμε καλά στο πετσί μας. ❤️

Μπες σε ένα από τα παρακάτω link και άκουσέ το!👇

  1. Spotify 
  2. Youtube
  3. Anchorfm
  4. Castbox

Με πολλή αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς 💕

Χριστίνα 👸

* Είμαι πολύ προσεκτική με αυτό το θέμα των συνθηκών και του σεβασμού των περιορισμών σε μια δεδομένη στιγμή για τον κάθε άνθρωπο. Είμαι προσεκτική γιατί έχω οδηγήσει μισή ώρα κλαίγοντας από το γραφείο μιας παιδοψυχολόγου μέχρι το σπίτι μου, όταν πήγα για να με συμβουλέψει όταν ο Ηλίας ήταν περίπου 5 μηνών για το τι ήταν καλύτερο να κάνω για την ψυχολογία του παιδιού και τον δεσμό μας: «να πάρω το μειωμένο ωράριο της μιας ώρας κάθε μέρα, ή όλο μαζί κάθε Παρασκευή;». Κι εκείνη ούτε λίγο ούτε πολύ μου είπε και τα δύο είναι χάλια για τον δεσμό μας και για το παιδί, και ότι θα πρέπει να παραιτηθώ και να βρω κάτι άλλο να κάνω. Δε λέω ότι είχε άδικο απαραίτητα, όμως λέω ότι πλήγωσε τόσο άσχημα μια «λεχώνα», που της έτρεχε το γάλα μαζί με τα δάκρια στο τιμόνι επί τόση ώρα και δεν μπορούσε να ηρεμήσει ούτε αφού πήγε σπίτι. Μου είπε σωστά πράγματα και μου τα είπε χύμα και τσουβαλάτα. Το θέμα είναι όμως ότι με γέμισε ενοχές, που περισσότερο κακό μου κάναν παρά καλό. Δεν ήμουν έτοιμη να αφήσω τη δουλειά, δεν βγαίναμε οικονομικά σε εκείνη τη φάση με τον άντρα μου, και δεν είχα καμία βιώσιμη εναλλακτική. Μου πήρε 4 χρόνια και ένα δεύτερο παιδί για να βρεθούν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να κάνω πράξη τις συμβουλές της. Και ναι είχε δίκιο θα πω αναδρομικά. Και θαυμάζω όσους είναι τόσο αποφασιστικοί, δυναμικοί και κατασταλαγμένοι ώστε να κάνουν άλματα όταν χρειαστεί, και να πάρουν το κόστος. Όμως και όλοι οι δυσκολεμένοι, οι εγκλωβισμένοι, και οι διστακτικοί, δε θέλουν ξύλο. Υποστήριξη και κατανόηση θέλουν κι αυτοί μέχρι να βγουν από το τούνελ τους και να το πάρουν αλλιώς.

ΥΓ: Αυτό είναι ένα απόσμασμα από το σημερινό μου newsletter που στέλνεται κάθε Πέμπτη στα εκλεκτά πριγκιπικά μου μέλη 🥰. Αν θες να γραφτείς κι εσύ, μπες εδώ: http://eepurl.com/di5VXn

Μητρότητα και Μοναξιά – Podcast Επεισόδιο 5

Photo by Jenna Norman on Unsplash

Μητρότητα και Μοναξιά.

Μοναξιά και Μητρότητα.

Σχήμα σχεδόν οξύμωρο, θα έλεγε κανείς…

Πώς γίνεται, αλήθεια, τη μόνη περίοδο στη ζωή σου, που δεν μένεις στην κυριολεξία ούτε δευτερόλεπτο μόνη, να έρχονται στιγμές που να βιώνεις την πιο μεγάλη και βαθιά μοναξιά που έζησες ποτέ μέχρι τότε;

Πώς γίνεται όλη μέρα να μιλάς, να σου μιλάνε, να τραγουδάς, να ψιθυρίζεις, να φωνάζεις, να ακούς, και ταυτόχρονα, τα βράδια, να νιώθεις ότι δεν είπες κουβέντα όλη μέρα, ή κι αν είπες, κανείς δεν άκουσε τι έχεις να πεις;

Πώς γίνεται η αγκαλιά σου και η καρδιά σου να είναι τόσο, μα τόσο γεμάτες, και παρ’όλα αυτά ώρες, ώρες μια ανεξήγητη ψύχρα και ένα να εκκωφαντικό κενό να απλώνονται μέσα σου κάνοντας σε να νιώθεις πιο μόνη από ποτέ;

Κι όμως!

Όσο κι αν τα παιδιά μας είναι συνήθως τα πιο υπέροχα και διασκεδαστικά άτομα που γνωρίζουμε, με ατάκες αξεπέραστες και σοφίες σπάνιες…

Όσο κι αν μας γεμίζουν ενέργεια και κίνητρο για ζωή, εκεί που νομίζουμε ότι δεν αντέχουμε άλλο, αυτό ήταν θα πέσουμε….

Όσο κι αν μας δίνουν την χαρά και την αισιοδοξία για να πιστέψουμε σε έναν καλύτερο κόσμο, όταν όλα εκεί έξω μοιάζουν σκληρά, μίζερα και άραχνα….

Ε, άλλο τόσο, ειδικά στη ζωή μιας μωρομάνας που φροντίζει αποκλειστικά τα παιδιά της όλη μέρα, έρχονται στιγμές που δεν έχει μείνει ίχνος ενέργειας και ο ενήλικας εαυτός της ψοφάει για ανατροφοδότηση και αλληλεπίδραση με τον «έξω κόσμο».

Και η μοναξιά ξέρεις έχει πολλά πρόσωπα.

Μπορεί να είναι η κοινωνική απομόνωση λόγω του νέου «προγράμματος» που δεν επιτρέπει πολλά πολλά.

Μπορεί να είναι η έλλειψη κατανόησης και υποστήριξης από το περιβάλλον.

Μπορεί να είναι η αποξένωση από παιδικές φίλες ή συναδέλφους που απλά δεν συμβαδίσατε σε αυτή τη φάση.

Μπορεί να είναι η σταδιακή απομάκρυνση από τον σύζυγο, αν αυτός λείπει πολλές ώρες από το σπίτι, και το βράδυ δεν περισσεύει στάλα ενσυναίσθησης και ενέργειας για να «σμίξουν» οι κόσμοι σας.

Δεν είναι βέβαια αυτός ο κανόνας. Κάποιες δε βιώνουν καμία μοναξιά.

Εγώ πάντως ξέρω ότι τη βίωσα. Και ψάρωσα νομίζοντας ότι είμαι η μόνη που νιώθει… μόνη.

Θύμα η ίδια των οικογενειών που πρωταγωνιστούσαν σε διαφημίσεις και social media, ήθελα απεγνωσμένα να «φτάσω» σε μια «ψαρωμένη» νέα μαμά και να την πάρω σφιχτά αγκαλιά και να της πω: ΜΗΝ ΨΑΡΩΝΕΙΣ!

Δεν είναι όλες έτσι.

Δεν είναι όλα τέλεια.

Δεν είσαι η μόνη που νιώθει έτσι.

Και ΔΕΝ είσαι μόνη. Είμαι εδώ για σένα. Είμαστε όλες εδώ. Και είμαστε πολλές!

Στις μέρες μας δεν έχουμε κοινές αυλές με θείες και ξαδέρφες να μεγαλώνουμε όλες μαζί τα παιδιά. Στις μέρες μας δεν υπάρχει το «χωρίο» που λένε ότι χρειάζεται για να μεγαλώσει ένα παιδί. Κι έτσι, έρχεται αυτό το αβυσσαλέο μέσο που λέγεται ίντερνετ, ευχή και κατάρα μαζί, να υποκαταστήσει το χωρίο, και με τη διαφορά ότι εσύ «διαλέγεις» έστω και διαδικτυακά τη «θεία», τις «ξαδέρφες», τις «φίλες» και το «χωριό».

Εγώ λοιπόν έφτιαξα το χωριό μου και σήμερα στο podcast μου εγκαινιάζω τη σειρά «Μοναξιά Και Μητρότητα’ με πρώτη καλεσμένη τη Μαρία, την Κόκκινη Καμέλια, που έχει φτιάξει κι εκείνη το δικό της «χωριό», για να μας μιλήσει λίγο γι’αυτό.

Η Μαρία δε θα μπορούσε να ΜΗΝ είναι η πρώτη μου καλεσμένη, μιας και ήταν από τις πρώτες που σχολίασαν σε ποστ μου, από τις πρώτες που απάντησαν σε newsletter μου, και από τις πρώτες που ήρθαν σπίτι για επίσκεψη!

Φαινομενικά τα blog μας, αλλά κι εμείς ως άνθρωποι έχουμε πολλές διαφορές.

Μα στην ουσία αυτό που και οι δύο αγαπάμε είναι η αλήθεια.

Κι εκεί βρήκαμε τον κοινό μας τόπο.

Έστω και ιστότοπο ☺️.

Μπες και άκουσε λίγα λόγια για τη γνωριμία μας, και πως το δικό της μπλογκ την έβγαλε από την απομόνωση της μητρότητας.

👉 Εδώ αν έχεις Spotify

👉 Εδώ αν ΔΕΝ έχεις spotify

κι 👉Εδώ αν προτιμάς Youtube

Ελπίζω να το χαρείς όσο κι εμείς!

Με πολλή αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς.

Χριστίνα 💕

ΥΓ1. Αν θες να γραφτείς στο newsletter κάθε Πέμπτης 👉 μπες εδώ! 

ΥΓ2. Τη Μαρία μπορείς να τη βρεις επίσης στα παρακάτω «χωριά» 🙂

Blog: https://kokkinikamelia.gr/

Instagram: https://www.instagram.com/kokkinikame…

Youtube: https://YouTube.com/c/kokkinikamelia

Anchor: https://anchor.fm/kokkinikamelia

Μαμάδες και Παιδικές Ιώσεις! – Podcast Επεισόδιο 4

Και θα μου πεις, γιατί όχι «Μπαμπάδες και Παιδικές Ιώσεις;» εεε;

Για άκου με, και θα καταλάβεις 😊.

Στον απόηχο μιας δικής μας παιδικής ίωσης- που την τσίμπησα κιόλας παναθεμά με μην αφήσω και τίποτα να πέσει κάτω ποτέ-  ένα επεισόδιο που κύλησε σα νεράκι για μένα (γλώσσα δεν έβαλα μέσα!).

Γιατί πονάει. Άστο. Άστο να πάει άστο.

Πάτα 👉 ΕΔΩ αν έχεις spotify

Πάτα 👉 ΕΔΩ αν ΔΕΝ έχεις spotify

Και τέλος, πάτα και στο κανάλι μου στο 👉 Youtube, που χάρη στη Κόκκινη Καμέλια, κατάλαβα ότι μπορώ να τα ανεβάζω κι εκεί!!!

Με πολλή αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς 💞,

Χριστίνα.

ΥΓ.1 ΟΛΑ θα πεγιάσουν καλά, αγαπημένη θα δεις. Μέχρι τότε, βάστα γερά!

ΥΓ2. Αν σου άρεσε ό,τι άκουσες, στείλε το λινκ σε φίλη/φίλο και γράψου ΟΠΩΣΔΗΗΗΠΟΤΕ στο newsletter μου, για να μη χαθούμε όπως χαθήκαμε ξαφνικά με τη χακαρισμένη μου σελίδα στο βρωμοFacebook 🙁 .

ΥΓ3. Άνοιξα καινούρια, αλλά αυτό μην το πεις παραέξω, δεν είμαι έτοιμη για επίσημα εγκαίνια ακόμη! 🙈 😇

 

Σπουδές και μητρότητα- Podcast επεισόδιο 3

Σπουδές και Μητρότητα.

Μητρότητα και Σπουδές.

Συνδυάζονται;

Διότι δεν φτάνει που μετά από κάποια ηλικία τα εγκεφαλικά μας κύτταρα ε, όπως και να το κάνεις φθίνουν λιγουλάκι, είναι και οι σύγχρονες απαιτήσεις μιας μαμάς που τη θέλουν παιδαγωγό, μικροβιολόγο, διατροφολόγο, ψυχολόγο και όλα, και τέλος πάντων Ελβετικό σουγιά…

Πως χωράει κάτι τέτοιο στη ζωή μας;

Στο σημερινό επεισόδιο μιλάω όπως πάντα για την προσωπική μου εμπειρία, πώς πήρα την απόφαση να γυρίσω στα θρανία, πώς βγαίνει το έργο σήμερα, αλλά και πώς πιστεύω ότι πρέπει να κινηθεί όποια μαμά εκεί έξω θέλει να επενδύσει στο γνωστικό της δυναμικό (και μπράβο της!).

Δεν χρυσώνω το χάπι, ως συνήθως, γιατί προσωπικά δεν με κάλυψε ποτέ το «αρκεί να θες και όλα γίνονται» – αν και είναι μεγάλη αλήθεια. Ούτε δίνω πρακτικές συμβουλές τύπου σηκωθείτε 5 το πρωί για να βρείτε χρόνο. Πολύ απλά γιατί πιστεύω ότι όταν βεβαιωθούμε ότι είναι σωστή επιλογή για εμάς, προετοιμαστούμε ψυχολογικά και απενοχοποιήσουμε τις επιλογές μας, τότε «μαγικά» βρίσκουμε και τους τρόπους.

Γι’ αυτό και σε αυτό το επεισόδιο αναπτύσσω το θέμα από την οπτική της «προετοιμασίας» και των ζυμώσεων πριν τη καταστάλλαξη, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Αν έχετε spotify, μπείτε 👉 ΕΔΩ

Αν δεν έχετε, μπείτε 👉 ΕΔΩ

Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον.

Αν ναι, στείλτε το και σε φίλους. ❤️

Επίσης, γραφτείτε στο newsletter καλιέεε για να τα λέμε κάθε Πέμπτη!

🙏

ΥΓ. Δεν τόλμησα καν να θίξω το θέμα Εργαζόμενη μαμά ΚΑΙ σπουδές ε;! Εστίασα στην «απλή μαμά» (υπάρχει απλή μαμά, αλήθεια;). Παρακαλώ όποια κάνει αυτό τον άθλο (και ξέρω μερικές) την προσκαλώ επίσημα στο επόμενο επεισόδια να μας πει τα μυστικά της! 🙂

Περί Αυτοεκτίμησης και Αυτοπεποίθησης – Podcast επεισόδιο 2

Είπα στο πρώτο podcast,  ότι ενώ δεν έχω αρκετά υψηλή αυτοπεποίθηση, έχω αρκετά υψηλή αυτοεκτίμηση. Και γι’ αυτό συνεχίζω να κάνω βήματα στη ζωή μου και να μην το βάζω κάτω.

Κάποιες με ρωτήσατε πως γίνεται να χτίσουμε την αυτοεκτίμησή μας;

Κάποιες απορήσατε αν είναι δυο διαφορετικά πράγματα.

Κάποιες μου είπατε ότι δε διαθέτετε ούτε το, ένα ούτε το άλλο 🥺.

Σήμερα μιλάω γι’αυτά και λιίιγα ακόμη (π.χ. κάνω λίγο “sit down comedy” με την εμπειρία μου στο αστυνομικό τμήμα, καθώς υπέβαλα μύνηση κατά αγνώστου για το χακάρισμα μου! 🙈).

👉 Ακούστε το εδώ, αν έχετε spotify ή εδώ, αν δεν έχετε!

Για την ακρίβεια μιλούσα επί πολλές ώρες, λόγω ΠΟΛΛΩΝ διακοπών (μία εκ των οποίων θα την ακούσετε “live” στο σημερινό επεισόδιο 😅).

Κουδούνια, τηλέφωνα, σταθερά και κινητά, courier, χαλιά, ΟΛΑ σήμερα με θυμήθηκαν.

Αποτέλεσμα;

Όχι μόνο δεν κατάφερα να τελειώσω την ηχογράφηση πριν μαζέψω τα παιδιά από το σχολείο, αλλά μου ξυπνούσαν και συνέχεια τη Ζιζού με αποτέλεσμα να περιφέρεται παντού στο «πλατό», να μασάει τα καλώδια, να μετακινεί χαρτιά, να ρίχνει κάτω μαρκαδόρους κοκ.

Βρε λες την επόμενη φορά να πάω να κρυφτώ κι εγώ στην ντουλάπα σαν την Μαρία;;;; 😁.

Φιλάκια πολλά και περιμένω εντυπώσεις εεε; ❤️

ΥΓ1. Αν σας άρεσε, στείλτε το και σε φίλες/φίλους σας και πείτε τους να γραφτούν στο newsletter, μήπως και με χακάρουν και στο insta, και στο spotify, και δεν ξέρω που αλλού πχια 💌.

ΥΓ2. Αν δεν σας άρεσε, μην το πείτε πουθενά! 🤪 Πλάκα κάνω φυσικά, πείτε μου τη γνώμη σας, τι άλλο θα θέλατε να ακούσετε, και προπαντός, πείτε μου αν θέλετε να μου κάνετε παρέα την επόμενη φορά. Για δηλώσεις συμμετοχής, στείλτε μήνυμα στο christina@iprigipessa.com !😉

 

Το πρώτο μου podcast – «Με χάκαραν Τζιχαντιστές» 😳

Μετά από πολλούς μήνες απουσίας από εδώ μέσα, ένα συνταρακτικό συμβάν, το χακάρισμα της σελίδας μου στο Facebook, με φέρνει πίσω στο αρχικό μου «σπίτι», στο… πατρικό της Πριγκιπέσσας ☺️.

Μάθε τα πάντα εδώ  👉  https://anchor.fm/iprigipessa

ή

εδώ 👉https://open.spotify.com/show/75IMJL5g2Jg7rwa96AkSX5 

Περιέχει, μεταξύ άλλων, συμβουλές για να προστατευτείς από επιδέξιους hackers – μακριά από εμάς! 🥵.

Αν δε θες να κάνεις λογαριασμό στο  Anchor.fm σύντομα θα ανέβει και στο spotify… Θέλει λίγο χρόνο για να γίνει synch, θα σε ενημερώσω.

Και φυσικά, ο καλύτερος τρόπος για να μένουμε σε επαφή, παραμένει πάντα το εβδομαδιαίο μου newsletter 💌!

👉 Γράψου εδώ.  🙏

Καλώς σε ξαναβρήκα εδώ καλή μου.

Ποιος ξέρει, ίσως εν καιρώ ανεβάσω εδώ όλα τα κείμενα που έγραφα μέσω newsletter τόσους μήνες , κάτι που μου το ζητούσατε πολλοί, αλλά ποτέ δεν είχα βρει χρόνο 😍

(Ουφ! Θα πατήσω «Δημοσίευση». Συγκινήθηκα λίγο τώρα).