Ο γάμος σου θα περάσει κρίση: Μέρος Β’ (Να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται…)

Το ότι ο γάμος μάλλον θα περάσει κρίση με τον ερχομό των παιδιών, νομίζω το αναλύσαμε αρκετά.

Με τις υποχρεώσεις να τριπλασιάζονται, τον κοινό μας χρόνο να συρρικνώνεται, τον προσωπικό χρόνο να εκμηδενίζεται, την κούραση να κορυφώνεται… ΠΩΣ να ΜΗΝ περάσει κρίση;;; Νομίζω ΑΥΤΟ είναι το ερώτημα.

Ο γάμος για να δουλέψει θέλει καθημερινή δουλειά. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για τίποτα και για κανέναν. Και ο αγώνας είναι πρωτίστως για την προσωπική μας εξέλιξη και αυτοπραγμάτωση!
Photo by Shelby Deeter on Unsplash

Καταρχάς να το ξεκαθαρίσουμε: τα παιδιά ΔΕ ΦΤΑΙΝΕ!

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ο γάμος σου θα περάσει κρίση: Μέρος Β’ (Να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται…)”

Η Σκληρά Εργαζόμενη Μαμά!

Ένα είναι το είδος της μαμάς παγκοσμίως: Η Σκληρα Εργαζόμενη Μαμά! Είτε εντός σπιτιού, είτε εκτός, είτε εντός εκτός κι επι τα αυτά… Και θα έπρεπε να είναι είδος προστατευόμενο!

Είτε δουλεύει εκτός σπιτιού, είτε όχι, μια μαμά είναι ΠΑΝΤΑ σκληρά εργαζόμενη!

Πριν 3,5 χρόνια, πέρασα από το status της εργαζόμενης μαμάς (full-time working mom- που λέμε και στο χωριό μου) σε αυτό της “οικόσιτης» μαμάς (stay-at-home mum).

Δε θα υποκριθώ ότι το έχω μετανιώσει μέχρι σήμερα! Αυτό όμως που ένιωσα στο πετσί μου, τις ώρες που έμεινα μόνη, δίχως βοήθεια, παρατεταμένα στο σπίτι (ευτύχώς λίγο!), είναι το απαίσιο συναίσθημα: «ότι και να κάνεις δε μπορείς να νικήσεις!”.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Η Σκληρά Εργαζόμενη Μαμά!”

Ένα δώρο στον εαυτό σου…

Για το 2019, και για μια ζωή 🙂

το δώρο της θετικής ψυχολογίας και διαπαιδαγώγησης, για γονείς :)
Camila Cordeiro

Θέλω εδώ και πάαααρα πολύ καιρό να το μοιραστώ μαζί σου: ένα δώρο που έκανα στον εαυτό μου πρίν δύο χρόνια ακριβώς. To δώρο του parent coaching.  

Την καλύτερη επένδυση χρόνου και χρήματος που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου,  όπως συνηθίζω να λέω (μετά την αποτρίχωση λέιζερ 😁😏😇).

Ήταν σε μια ζόρικη φάση της ζωής μας, 6 μήνες μετά τη γέννηση της Έλενας.  Ο ερχομός ενός δεύτερου παιδιού συνήθως ανάβει φωτιές στις ισορροπίες της οικογένειας. Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη που το έζησε.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ένα δώρο στον εαυτό σου…”

Αντίο καλό μου 2018

5 “αντίο 2018” – γραμμένα για στερνή φορά, για το doctoranytime!

αντίο-2018

Ξεκίνησα να γράφω «μια ακόμη χρονιά πλησιάζει στο τέλος». Μετά είδα τον τίτλο, είδα και την πρώτη αυτή πρόταση και σκέφτηκα «πόσο κλισέ ακόμη θα γίνω η γυναίκα Χριστουγεννιάτικα;;;»

Ξέρεις όμως κάτι; Τα κλισέ έρχονται κάπως αυθόρμητα με τα χρόνια. Τα κλισέ δεν είναι τυχαία. Έχουν την αξία τους. Και τη σοφία τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Αντίο καλό μου 2018”

Ερωτηματολόγιο: Κράτα με να σε κρατώ, ν’ανεβούμε το βουνό

Είναι πολλές οι σημαντικές ημερομηνίες αυτό το διάστημα στη ζωή μου.

Πριν λίγες μέρες ο γάμος μας μέτρησε 8 χρόνια ζωής ❤️. Σε λίγες μέρες, εκτός του ότι τελειώνει το 2018, ο άντρας μου έχει γενέθλια, ο γιός μου γίνεται 7, και παράλληλα το blog μου (το λες και το τρίτο μου παιδάκι 😌) κλείνει έναν χρόνο ζωής!

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ερωτηματολόγιο: Κράτα με να σε κρατώ, ν’ανεβούμε το βουνό”

Η συγκοίμηση άργησε 4 χρόνια…

Η’ αλλιώς, τη μέρα που τα γράψαμε όλα στα πα….λιά μας τα παπούτσια! (νόμιζες ότι θα γράψω στα π@π@ρια μας, έτσι δεν είναι;;; Δεν βρίζω αφού βρε 😜)

Μας πήρε 4 χρόνια να καταλάβουμε ότι η συγκοίμηση είναι κάτι που μας ταιριάζει οικογενειακώς, αλλά κάλλιο αργά, παρά ποτέ!
People image created by Teksomolika – Freepik.com

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Η συγκοίμηση άργησε 4 χρόνια…”

Όταν ακούς το πρώτο “γκντουπ” του παιδιού σου…

 (Γραμμένο για το doctoranytime – anytime✌️)

πρώτο-χτύπημα

Όλοι οι γονείς τρέμουμε την ώρα που θα ακούσουμε το πρώτο χτύπημα (γνωστό και ως «γκντουπ») από την πτώση του παιδιού μας. Και δεν είναι καθόλου σπάνιο, αυτό να συμβεί όταν είναι ακόμη πολύ μωρό…

Ναι! Τόσο μωρό, που νομίζουμε ότι δεν μπορεί να «κουνηθεί» και πολύ.. Το αφήνουμε «μια στιγμή» στην αλλαξιέρα να πιάσουμε τα μαλλιά μας ή στο κρεβάτι να πιάσουμε κάτι που έπεσε στο πάτωμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Όταν ακούς το πρώτο “γκντουπ” του παιδιού σου…”

Έρχονται τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, hey!

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Έρχονται τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, hey!”

Πότε θα είμαστε αρκετές;

Στην αρχή, είχα τύψεις…

Οι ανυσηχίες μιας νέας μαμάς δεν τελειώνουν ποτέ

Το ήξερες εσύ οτι οι νευρώνες του “άγχους” σχηματίζονται στον εγκέφαλο του βρέφους κατά τις πρώτες εβδομάδες της κύησης και επηρεάζουν την προδιάθεση του παιδιού να είναι αγχωμένο, όταν βγει εκεί έξω;;;

ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΣ; Τυχερή είσαι! Τι το θελα και το διάβασα τότε που διάβαζα το ένα βιβλίο παιδικής ψυχολογίας πίσω από το άλλο;;; (από Dr. Sears πρέπει να ήταν το συγκεκριμένο).

Πόσες φορές αισθάνθηκα ότι ίσως “φταίω” εγώ που ο Ηλίας βγήκε έτσι, ανήσυχο και απαρηγόρητο μωράκι, επειδή το πρώτο τρίμηνο εγκυμοσύνης δούλευα σε ένα πολύ δύσκολο και απαιτητικό Project;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Πότε θα είμαστε αρκετές;”

Και 1, και 2, και κανένα, και 4 παιδιά….

Γραμμένο για το Doctoranytime, αυτή τη φορά μέρα, και δίχως σταγόνα αλκοόλ. 

Εκτός από τους βιολογικούς περιορισμούς, δεν θα έπρεπε τίποτα να υπαγορεύει σε μια γυναίκα το πότε, το αν και το πόσα παιδιά θα 'ΕΠΡΕΠΕ' να αποκτήσει! Η ισορροπία και η ολοκλήρωση έρχεται μέσα από δαιδαλώδεις δρόμους αυτογνωσίας, δοκιμής και λάθους. Ξεκινάει από την ώρα που γεννιόμαστε, και δεν σταματάει ποτέ. Άσχετα με το αν κάνουμε ή όχι παιδιά.

Το προηγούμενο μου κείμενο κατέληγε ότι αξίζει να κάνεις δεύτερο παιδί. Υπονοούσε μάλιστα, ότι μπορεί και να αξίζει να κάνεις και τρίτο. Αλλά αν το πρόσεξες, επουδενί δεν έλεγε ότι πρέπει να κάνεις δεύτερο ή τρίτο. Και όχι τυχαία.

Αν με παρακολουθείς από την αρχή, ίσως θυμάσαι πως υπερασπιζόμουν το αναφαίρετο δικαίωμα μιας γυναίκας να μη θέλει να κάνει κανένα παιδί. Διότι αν ένα πράγμα σιχαίνομαι είναι ο φασισμός, οποιαδήποτε μορφής.

Δεν αντέχω τις “απόλυτες” δηλώσεις και τα τσιτάτα τύπου “με ένα παιδί ολοκληρώνεσαι ως γυναίκα” ή “με δυο παιδιά έρχεται η ισορροπία” ή “μάλλον όχι, όχι, στο τρίτο παιδί έρχεται ισορροπία” ή “όοχι, όχι, πρέπει οπωσδήποτε να κάνεις και ένα αγόρι και ένα κορίτσι για να έρθει η ισορροπία!”. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Και 1, και 2, και κανένα, και 4 παιδιά….”