Φυσικός Τοκετός vs. Καισαρικής – Μερος 1ο

Είτε φυσιολογικός τοκετός, είτε καισαρική, οι πρώτες μας στιγμές σαν οικογένεια ήταν μαγικές!
1-0 (για σήμερα)

Επηρεασμένη από το κείμενο που έγραψα για το Doctoranytime την περασμένη εβδομάδα, άρχισα να κοιτάω τις φωτογραφίες από τις δυο γέννες μου.

Πόσο διαφορετικές εμπειρίες! Πόση ευγνωμοσύνη νιώθω που είχαν και οι δυο την ίδια ευτυχή κατάληξη. Κρατάω και τις δυο μου αυτές «περιπέτειες» σαν φυλακτό στην καρδιά μου.

Ανάμικτα συναισθήματα και έντονες μνήμες που ο χρόνος πάει να τα ξεθωριάσει, αλλά τελικά τα κουβαλάω όλα, πάντα μέσα μου. Και με το κατάλληλο ερέθισμα αναδεύονται και αναδύονται.

ΦΥΣΙΚΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ 

Πριν από περίπου 6 χρόνια έφερα στον κόσμο το πρώτο μας παιδί, τον Ηλία μας. “Ηλιόσπορο” τον λέγαμε πριν γεννηθεί, αλλά μόνο σπόρος δε βγήκε τελικά στα 3.980γρ και 56 εκ.

Η απόφαση να γεννήσω φυσικά, άνευ επισκληριδίου, ήταν απολύτως συνειδητή. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Φυσικός Τοκετός vs. Καισαρικής – Μερος 1ο”

Πάσχα Ελλήνων στο Μαυροβούνιο

Φέτος το Πάσχα εδώ στο Μαυρβούνιο ήταν πολύ ξεχωριστό για εμάς! Γιατί το περάσαμε παρέα με πολύ αγαπημένα πρόσωπα.

Τη Σόφία, πρωην συγκατοικό μου, παντοτινή μου φίλη και νυν κουμπάρα μας μιας και εκείνη μας σύστησε με τον άντρα μου το 2003!

Ένα μικρό βίντεο με λίγες απο τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε παρέα σε αυτή την όμορφη χώρα.

Ελπίζω μετά απο αυτό να σκεφτείτε σοβαρά να επισκεφθείτε αυτό το υπέροχο μέρος. Ειδικά Μάιο-Ιούνιο-Σεπτέμβρη είναι όνειρο.

Ιούλιο-Αύγουστο θα έμενα μακριά!

😬

 

Το Πάσχα, το σωστό. Το Ελληνικό. Στο χωρίο!

Έχοντας ζήσει αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, και πλησιάζοντας αισίως τα 40 χρόνια ζωής (😁γκλουπ!), μου είναι ξεκάθαρο πλέον ότι σαν το Πάσχα, το σωστό, το αληθινό, το Ελληνικό, στο χωριό, δεν υπάρχει!

Ανέκαθεν το Πάσχα μου προκαλούσε ευφορία (σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα). Και οι λόγοι είναι πολλοί. Πρώτα και καλύτερα, πέφτει Άνοιξη. Και η Άνοιξη σε μια χώρα σαν την Ελλάδα είναι απερίγραπτη.

Τα υπέροχα Ελληνικά χωριά - είτε στη θάλασσα, είτε στο βουνό, κάθε Άνοιξη γεμίζουν ζωή
Πολύδροσος Φωκίδας, το πανέμορφο χωριό του πεθερού μου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Το Πάσχα, το σωστό. Το Ελληνικό. Στο χωρίο!”

Πάσχα 2018: Τίποτα δεν έχει αλλάξει…

Και τίποτα δεν είναι όπως παλιά.

Οι αληθινοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια. Μπορεί να μην τους βλέπεις, αλλά είναι πάντα εκεί :)
Επάνω, εγώ και η κολλητή μου, στη Eurodisney, τον Μάιο 2000 με την Έλενα και την Τόνια – δύο από τα μέλη της τότε “οικογένειάς” μας από το πανεπιστήμιο. Κάτω, στο Μαυροβούνιο φέτος το Πάσχα, με σχεδόν όλα τα μέλη των σημερινών μας οικογενειών (ο Ηλίας κόπηκε 😬)

Γεννηθήκαμε και οι δυο στο χάραμα της -τελευταίας ίσως -αγνής και ανόθευτης δεκαετίας, του 80. Εκείνη στο ηλιόλουστο Ηράκλειο Κρήτης, εγώ σε ορεινό προάστιο της Αθήνας.

Δεκαοχτώ χρόνια αργότερα η «μοίρα» την έφερε μπροστά μου, να διασχίζει την Εγνατία οδό στη Θεσσαλονίκη, με αέρα Μιλάνου, κορμί γαζέλας, και μπότες Tsakiris Mallas. Ακόμη θυμάμαι να σκέφτομαι πόσο εντυπωσιακή μου είχε φανεί αυτή η λυγερόκορμη μελαχρινή κοπέλα. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Πάσχα 2018: Τίποτα δεν έχει αλλάξει…”

Βάζοντας τον 6χρονο γιo μου για ύπνο…

Λατρεύω- και ταυτόχρονα εξαγριώνομαι με- την ικανότητα του 6χρονου γιου μου να παίξει με πάθος, ανά πάσα στιγμή, με οτιδήποτε βρεθεί μπροστά του.

Όσο κι αν προσπαθώ να τον “εναπαφέρω” στην τάξη, δεν μπορώ να μην σκέφτομαι οτι μου θυμίζει πολύ τον εαυτό μου μικρό… Ξέρω καλά πόσο ωραίο είναι αυτό το συναίσθημα της ανεμελιάς και της δημιουργικής αφηρημάδας 🙂

Ένα πράγμα μόνο δεν του συγχωρώ: ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΜΕΡΑ, ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΟΥΜΕ;;;;εεε;;;;

Διασκέδασα τρομερά κάνοντας αυτά τα γυρίσματα. Τελικά τα παιδάκια μας κάτι ξέρουν και δε βιάζονται να πλύνουν χέρια, δόντια και να πάνε για ύπνο 😉

Εμείς όμως γιατί να πρέπει μετά να σηκωνόμαστε για δουλειές;;; ΑΔΙΚΙΑΑΑΑΑΑ! 🙂

ΥΓ1. Εννοείται ότι υπερβάλω στο βίντεο και το αγοράκι μου δεν με παιδεύει πλέον τόσο πολύ. Αντιθέτως είναι ικανό να κάνει πολλά πράγματα μόνο του. Ηλία μου αν ποτέ το διαβάσεις αυτό, ελπίζω να με συγχωρέσεις και να καταλάβεις ότι η μαμά είναι απλώς τρελάρα εε; 🙂
ΥΓ2. Για τις δικές μου αντιδράσεις όμως… και λίγα λέω…Στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο έξαλλες!!!
YΓ2. Για ευνόητους λόγους δεν ανέφερα τι γίνεται όταν έχεις και δεύτερο παιδι, θα θέλαμε ταινία μικρού μήκους 😀

Music Credits:
Comic Hero – Silent Film Light by Kevin MacLeod is licensed under a Creative Commons Attribution license (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/)
Source: http://incompetech.com/music/royalty-free/index.html?isrc=USUAN1100286
Artist: http://incompetech.com/

Επάγγελμα μαμά – Should I stay (at home) or should I go?

Αν κάποιος έβαζε αγγελία για το «Επάγγελμα Μαμά» θα ήταν νομίζω κάπως έτσι:

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΣΗΣ:

  • Ζητείται άτομο υπεύθυνο, φιλότιμο και υπομονετικό να αναθρέψει το μέλλον του κόσμου τούτου.
  • Ωράριο εργασίας: 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες/εβδομάδα (ιδιαίτερος φόρτος σε επίσημες γιορτές κι αργίες).
  • Εργασιακό περιβάλλον: ακαταστασία, ηχορύπανση, άγχος και ανασφάλεια.
  • Mισθός: δε διατίθεται (αντιθέτως χρειάζεται μια περιουσία για ξόδεμα)
  • Προοπτικές: πιθανότητα τρομερής ηθικής αποζημίωσης στο (απώτερο) μέλλον (και μια μικρή πιθανότητα να φας και ένα φάσκελο 😁 )

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ:

  • Μεγάλη ευελιξία, απαράμιλλες ηγετικές, διαπραγματευτικές και οργανωτικές ικανότητες, ανεξάντλητη αντοχή στην πείνα, τον πόνο και την αϋπνία.
  • Προηγούμενη εμπειρία δεν απαιτείται (αν και θα παρακαλάς να την είχες).
  • Κανένα πτυχίο ή μεταπτυχιακό δεν χρειάζεται. Αγάπη μόνο. (Και διάβασμα. Και ψυχανάλυση. Και παρακολούθηση 350 facebook groups)

Δεν έχει σημασία αν είσαι εργαζόμενη μητέρα, ή μένεις σπίτι.

Μπορεί οι διαφορές στην ψυχολογία και στην υφή των προβλημάτων να είναι πολλές, ο κοινός παρανομαστής όμως είναι ένας και ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ (και περνάει από πάνω σου σαν οδοστρωτήρας): είσαι πλέον μαμά!

ΑΥΤΗ είναι η ιδιότητα που φέρνει τα πάνω-κάτω, κρατάει για πάντα, και -ειδικά στην αρχή- σε κάνει να ξεχνάς ποια είσαι και που πηγαίνεις.

Έχοντας περάσει και από τα δυο status , μπορώ να πω μετά βεβαιότητος ότι η απάντηση στο ερώτημα “should I stay (at home) or should I go now?» είναι η γνωστή «if you go there will be trouble, and if you stay it will be double!”

Γιατί φίλη μου, κακά τα ψέματα… Η φάση είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Πάμε λίγο να δούμε πως περνάνε τη μέρα τους οι δυο μαμάδες και τα συμπεράσματα δικά σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Επάγγελμα μαμά – Should I stay (at home) or should I go?”

Μαμάδες vs. Μπαμπάδες στο τηλέφωνο!

Εδώ που τα λέμε ο Τίτλος θα μπορούσε να είναι Women vs. Men on the phone.

Δεν αλλάζουν πολύ τα πράγματα, μόνο που με τα παιδιά έχεις ακόμη πλουσιότερο υλικό για να συζητήσεις…Αλλά δεν έχουμε και πολύ ανάγκη εμείς οι γυναίκες. Και στην έρημο να μας βάλεις, ολομόναχες, την κολλητή μας στο τηλέφωνο δώσε μας, και κάτι θα βρούμε να πούμε..όλη μέρα!

Η’ μήπως είμαι εγώ έτσι βρε παιδιά μόνο επειδή είμαι πολυλογού??? 😱!!

Αφιερωμένο στον άντρα μου, γιατί ποτέ δεν κατάλαβε τι κάνω τόση ώρα στο τηλέφωνο.

Κι επίσης μην ξεχάσω: Caveman! Όσοι δεν εχετε δει την παράσταση να πατε, και εμείς να την ξαναδούμε την παράσταση, για φρεσκάρισμα 😉

Φιλάκια πολλά!

Ένα άλλο σύστημα παιδιατρικής. Εδώ;;; Κι όμως!

Αναζητώντας τον ιδανικό παιδίατρο στο εξωτερικό δεν είναι πάντα εύκολο -ούτε και στο εσωτερικό εδώ που τα λέμε :) Ωστόσο, κοίτα να δεις που το βρήκα εδώ πρώτα!
Designed by Freepik

Αν μου έλεγες πριν 2,5 χρόνια ότι θα έκανα ολόκληρο πόστ για το ιδιωτικό σύστημα παιδιατρικής στο Μαυροβούνιο, και μάλιστα με στόχο να “δανειστούμε” στοιχεία στην Ελλάδα, και όχι να γελάσουμε με τα χάλια τους, θα γελούσα εγώ πρώτη. 

Κι όμως… Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ένα άλλο σύστημα παιδιατρικής. Εδώ;;; Κι όμως!”

Πρώτο Σαββατοκύριακο μακριά απο τα παιδιά

Την πρώτη φορά που αποχωρίζεται για Σ/Κ η Ελληνίδα μάνα τα σπλάχνα της είναι μια μαχαιριά στην καρδιά.

Ετοιμάζει τα πράγματα μες την αμφιβολία και τις τύψεις, της παίρνει τουλάχιστον μια μέρα να χαλαρώσει, μετά της καλαρέσει, αλλά ξαφνικά της λείπουν τρελά και δεν βλέπει την ώρα να γυρίσει. Λέγεται και ελαφρύς μαζοχισμός!! 🙂

Εντάξει, δε γίνονται όλα αυτά τόσο γρήγορα, αλλα για χάρην συντομίας, το βίντεο δείχνει πως μεταβάλλεται η ψυχολογία της μαμάς εντός ενός long weekend ανευ παιδιών (πρωτοβουλία του μπαμπά στην συντριπτική πλειοψηφία, να τα λέμε κι αυτά).

Τραβάτε μας κι ας κλαίμε λοιπόν!!! 🙂

Με αγάπη και αγωνιστικούς χαιρετισμούς 💞
Χριστίνα,
Η Πριγκιπέσσα των Βαλκανίων

Ήταν απλά μια εκδρομή…

Αχ μαμά, το ξέρω ότι ήταν απλά μια εκδρομή!

Ξέρω ότι όλοι οι συμμαθητές μου ανυπομονούσαν να πάνε. Τρελάθηκαν στην ιδέα να δοκιμάσουν να κάνουν σκι και έλκηθρο. Ξέρω ότι στα περισσότερα παιδάκια αρέσει το χιόνι.

Όμως εγώ δεν τρελαίνομαι ρε μαμά. Το ξέρεις ότι δεν ήθελα να πάω αρχικά. Δεν μου αρέσουν οι εκπλήξεις και το άγνωστο… Δεν μου αρέσει να χαλάω τη ρουτίνα μου. Την έχω ανάγκη τη ρουτίνα, μου δίνει ασφάλεια.

Κι αυτό το σκι, βρε μαμά, δε μου φαίνεται και πολύ διασκεδαστικό. Για την ακρίβεια, μου φαίνεται κάπως δύσκολο και επικίνδυνο.

Δεν είναι για όλα τα παιδιά όλες οι δραστηριότητες!
Μια τυχαία συνομιλία που κατάφερα να αποκωδικοποιήσω η δόλια η μάνα…ξεκίνησε κάπως έτσι: “Look to see…”

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ήταν απλά μια εκδρομή…”